Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Inleid, wet R. 0. — Alg. Begins. XVII.

591

vankelijk krachtens art. 79, zijn vordering niet kan toegewezen.

Vgl. hierbij ook C. R. 12 Jan. 1909 W. Soc. Yerz. 1909 no. 3 sub 12o, C. Org. 6 p. 266, vernietigend Raad v. beroep Rott.'4 Nov. 1908 C. Org. 6 p. 267. De C. R. overwoog aldus: Op grond van art. 13 [lid 1 en 2] K. B. 1-4 Juli 1902 Stbl. 153 [tegenwoordige tekst: K. B. 30 Maart 1909 Stbl. 86; vgl. art. 19 Ongev.wet] moet aangenomen dat de beoordeeling der vraag, of een getroffene aanspraak heeft op vergoeding der kosten van zijn behandeling in een ziekenhuis, waarin hij zich deed opnemen, uitsluitend toekomt aan het bestuur der R. V.-Bank, en aan den ongevallen-rechter is onttrokken, zoodat het desbetreffende beroep niet-ontvankelijk is. De Raad v. beroep Rott. had de vordering ontzegd, op overweging dat naar gemeld art. 13 de vergoeding slechts kan verleend, als de Bank oordeelt dat hiertoe genoegzame grond bestaat. — M. i. is dit laatste standpunt het juiste. Evenals art. 29 lid 5 Ongev.wet het voortbestaan van het recht op rente afhankelijk maakt van het goedvinden der Bank, stelt art. 13 K. B. 1902 het ontstaan van het daar omschreven recht op vergoeding afhankelijk van het oordeel der Bank. In beide gevallen heeft de rechter dit goedvinden of eindoordeel te eerbiedigen, maar m. i. ligt hierin geen reden tot niet-ontvankelijkverklaring van het beroep, doch enkel tot ontzegging eener vordering met tegengestelde strekking.

Wat art. 80 Ongev.wet betreft, als korrespondeerend met art. 79 lid 1 en lid 2, geldt daarvoor hetzelfde als hierboven aangaande die twee leden van art. 79 is gezegd, naarmate het Tjene of het andere zinsgedeelte van art. 80 in aanmerking komt.

c. Het systeem, bij speciale wetten als Hinderwet en art. 77 der Ongevallenwet ten opzichte der administratieve rechtspraak gehuldigd, kan bij invoering eener algemeene regeling dier rechtspraak niet aanvaard, als men het zwaartepunt der administratie niet wil verleggen, en overbrengen bij den administratieven rechter. Deze immers zou naar dit stelsel het beleid der administratie in haar geheelen omvang hebben te beoordeelen, ook dan, als

Sluiten