Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Inleid, wet R. 0. — Alg. Begins. XVII. 661

er geen sprake kan zijn van het inwinnen door den rechter van een bericht van deskundigen hieromtrent. — Anders in appèl Hof 's Grav. 5 Febr. 1907 W. 8537: bovenbedoelde clausule neemt niet weg dat het altijd de vraag blijft of de uitgaven in de dispache opgenomen, tot het bedrag als ze daarin voorkomen noodig waren tot behoud van het verzekerde interest, en dat de verzekeraar het recht behoudt om de verschillende uitgaven, wat haar omvang betreft, te controleeren.

Dat de interpretatie der Rechtbank, als luidde de clausule: al wat geassureerden of anderen noodig zullen vinden, de ware bedoeling zou weergeven, is m. i. te minder waarschijnlijk, daalde assuradeur zich dan zou hebben gerefereerd aan de goede trouw, niet enkel van zijn hem bekende tegenpartij, maar van alle anderen, die hier in aanmerking konden komen, wie ook.

Bij nos. 60—64 vgl. het volgende no. 65.

D. Opmerking betreffende de voorafgaande nos. 5 0 — 6 4.

©5. Het in no. 45 sub a hiervóór gezegde omtrent de mogelijkheid van misbruik der autonomie om zekere kwesties aan rechterlijk onderzoek te onttrekken, en belanghebbenden zoodoende bloot te stellen aan partijdige beslissingen, — geldt ook voor bepalingen in reglementen, statuten en contracten. Yoorzoover deze door een meerderheid worden vastgesteld, de minderheid bindend, is er hier evenveel — soms allicht nog meer — reden tot wettelijk ingrijpen, als waar het publiekrechtelijke verordeningen betreft. En al zijn in theorie partijen bij een contract vrij om het al dan niet aan te gaan, in werkelijkheid is die vrijheid veelal maar schijn. Niet enkel ekonomisch zwakken, maar ook anderen moeten vaak overeenkomsten sluiten (b.v. met transport- of assurantie-maatschappijen), waarbij zij de condities der tegenpartij hebben te accepteeren, al zijn deze onredelijk. Wel is het niet doenlijk tegen zulke onredelijkheid overal van Staatswege op te treden, maar waar het betreft de

Sluiten