Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Soms reed Godelieve mee om de les wat op te vroolijken. Wolf

keek toe met steeds meer goedkeuring.

Nu nog les in het dansen, het neigen en bevallig dragen

en opnemen van den sleep, zei jonkvrouw Gonda.

Roswitha moest zich kappen volgens voorschrift van gravin Bernsdorff, en laten aankleeden in het rose statiekleed, met de

hooge schoenen incluis.

Jonkvrouw Gonda haalde een oud hofkleed te voorschijn dat zij zelve vroeger had gedragen, trok het aan en de les begon. Godelieve was toeschouwster.

Tante Gonda, als alle edelvrouwen en jonkvrouwen zoo

bevallig zijn als u, zal ik er als een boerendeern tusschen staan," riep Roswitha.

Tante Gonda hield midden in een wandeling door het groote vertrek stand. Haar sleep golfde achter haar aan; zij had zich onder het gaan rechts en links gewend en sierlijk gebogen voor den kring van onzichtbare gasten die de voorstelling heetten bij te wonen. Zij leek jonger, een zacht rood op de wangen.

Roswitha sprong op haar toe om haar te omhelzen, vergat haar sleep, verwarde er zich in, en struikelde.

Liefste tante Gonda, niemand is zoo mooi als u!" riep

zij opgetogen.

En uit haar opgetogenheid sprak meer dan haar woorden: hoe is het mogelijk dat u niet getrouwd bent! Ze hebben u moeten bewonderen en eeren en liefhebben. Velen, velen." Jonkvrouw Gonda beantwoordde Roswitha's kus.

— Jouw beurt, Roswitha." En zij zette zich.

Uit haar stem klonk plotselinge moeheid.

En toen Roswitha zich zeer tot haar tevredenheid van rondgang en begroeting en diepe neiging gekweten had:

Nu naar je vader. Vraag of hij voldaan is over onze eerste

proef voor je hoftoilet. Je zult hem in zijn kamer vinden,"

eindigde zij zacht maar beslist.

Godelieve wachtte haar op in de gang. Zij had eerder

Sluiten