Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

...

minder druk zijn. En jij ook, Ehrenfried. „Op een tournooi dient men frisch en uitgerust te komen."

Doch het scheen wel dat Roswitha geen lust had, zoo snel de rust te zoeken. Na den korten maar heftigen angst om Godelieve voelde zij alle zorg verre en zich zoo opgewekt en vroolijk!

Zij had den zwaren mantel afgeworpen en stond midden in het vertrek, blozend en lachend bij het herdenken aan haar eersten feestavond, een gelukkig menschenkind, dat van haar jeugd en vreugd anderen meedeelt.

— 't Is nu voorbij," zeide zij. „Ik zou napraat willen houden tot morgen toe om niets te vergeten."

Zij nam zich in stilte voor dat met zich-zelf in bed te doen, terwijl zij graaf en gravin Bernsdorff en Ehrenfried de hand gaf en haar vader goeden nacht kuste met een stralend gezichtje.

Maar ook van dat later napraten kwam niets. Toen zij in bed was, was zij binnen tien minuten in het land waar niet gepraat wordt.

Sluiten