Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„De groen en witte ging aan, waarop je zulke „mooie gouden ranken hebt geborduurd. Ik was juist „klaar, de handschoenen in de hand, toen het begon te „regenen! Het kletste langs de ruiten en in de straat. Gra„vin B. liet zeggen dat wij zouden wachten tot de bui wat „bedaard was en of ik zoolang bij haar wilde komen.

„Vader was weg, maar de nieuwe graaf van straks „niet. Hij was in ernstig gesprek met graaf Bernsdorff. „Ik zette mij stil op een stoel naast de gravin en vergat „regen en banket voor een poos. Er werd gesproken „over het verleenen van vrijheden en voorrechten aan de „steden. Graaf B. meende dat nog maar weinige steden „rijp daarvoor zouden zijn, en graaf Auersperg verdedigde „de steden en de uitspraak van den Keizer: dat de kracht „van gilden en steden niet onderdrukt maar ontwikkeld „moest worden, en een tegenwicht zou blijken tegenover „willekeur en bandelooze heerschzucht elders. Graaf „Auersperg sprak op bescheiden toon, zooals dat aan „een jongere tegenover een van meer leeftijd, past, maar „toch heel vast en overtuigd. Hij had den Keizer al vier „jaar gevolgd, eerst in Italië, en nu in Duitschland. Dat „hij den Keizer hoog vereerde, behoefde niemand te „vragen.

„De paarden werden voorgebracht en diep gedoken „in onze regenmantels reden wij naar 't paleis. Van mijn „plaats aan tafel kon ik graaf Auersperg zien. Hij zat „niet aan dezelfde tafel als de Keizer, maar hij scheen „goed te kunnen hooren wat de Keizer sprak en geen „woord te verliezen. „Als hij mij wellicht een dans „vraagt, geef ik hem er twee," dacht ik. „En toen hij dat „werkelijk deed, vroeg ik hem ronduit of hij onder één „dans vertellen kon wat de Keizer gesproken had. „Over „een paar dagen gaan vader en ik naar den Valkenburcht, „legde ik uit, „en dan duurt het lang, voordat ik weer

Sluiten