Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een blik die overzag en begreep. Een gedachte even snel verworpen als opgekomen.

Bovendien was hij weg, mee met den Keizer. En — mocht zij spreken waar zij overtuigd was dat haar vader tegenover niemand van zijn ontmoeting met graaf Eber-

stein had gerept ?

Wie wist, werd in zekeren zin medeplichtig.

Was haar vader dan schuldig?

Schuldig is toch alleen wie zondigt tegen het Hoogste. En haar vader had zijn plicht gedaan en het Hoogste gehoorzaamd.

Zij bracht een slapeloozen nacht door.

— Je ziet bleek, lieve kind," zeide gravin Bernsdorff den volgenden ochtend aan het ontbijt. „Straks komt je vader je afhalen. Wat beweging in vrije lucht zal je goed doen."

Zij zouden uitrijden en een bezoek brengen aan een bevriend edelman op weinige uren afstands van Trier.

Ridder Dagobert zocht zooveel mogelijk partij te trekken van hunne reis om Roswitha in kennis te brengen met lieden van hun stand, iets waarbij graaf en gravin Bernsdorff hem trouw hielpen.

Roswitha was in die weinige dagen hun lieveling geworden. En Roswitha had beiden lief gekregen. Dat bewees zij door allerlei kleine diensten en oplettendheden.

— We zullen je missen," zeide ook nu hun blik, terwijl Roswitha zich nuttig maakte aan de ontbijttafel.

Roswitha sneed het brood en smeerde naar ieders smaak; deelde den goudbruinen koek in gelijke deelen; zocht de mooiste peren uit en schilde die voor haar oude vrienden.

Roswitha. 7

Sluiten