Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Strijden voor het recht!

Zij scheen eer en roem als een soort van speelgoed voor

kinderen te beschouwen.

Maar hij was niet voor niet graaf Auerspergs schildknaap. Roswitha's woorden werden hem hoe langer hoe meer waar en goed.

Als alle jonkvrouwen en vrouwen zoo dachten en spraken, peinsde hij....

Hij kon den blik niet van haar afhouden. Totdat hij bemerkte dat graaf Auersperg hem gadesloeg en hij kleurend als een kloosterleerling de oogen afwendde en het een heele poos duurde voordat hij zijn onbevangenheid herwonnen had.

De gasten gingen vroeg ter rust. Met het aanlichten van den morgen stonden de paarden gezadeld in den binnenhof. Ridder Dagobert, jonkvrouw Gonda en Roswitha deden hem uitgeleide tot aan de poort.

In den kouden morgennevel reden zij weg. De mist lag zwaar over het witte landschap. Nog vóórdat zij de eerste kromming van den weg bereikt hadden, was de kleine stoet al

daarin verdwenen.

Roswitha keek dien na, lang nadat er niets meer te zien viel. Zij had graaf Auersperg even vóór zijn afrijden in de gang gesproken.

— Ik zal het voorrecht hebben uw Heer Vader in het keizerlijk kamp te ontmoeten.Waèr ik kan, zal ik hem alle diensten bewijzen die een jongeren wapenbroeder mogelijk zijn," had hij gezegd.

Die woorden hoorde zij nog.

Zij waren haar een steun en een bemoediging.

Roswitha

9

Sluiten