Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zullen niet in mindere mate te pas komen voor wie achterblijven.

De tocht kan lang duren De gedachte dat de scheiding met

moed en geduld gedragen wordt, zal mij de afwezigheid gemakkelijker maken.

— Lang duren? Hoelang, lieve vader?''

Dat valt niet vooruit te zeggen. Alleen, kind, verwacht

mij niet onder de eerst terugkeerenden. Ik heb goed te maken

tegenover mijn Keizer."

— Zeg den Keizer alles, vader. Hij zal begrijpen."

Mijn eerste gang na aankomst in het kamp zal naar

hem zijn. Ik had het hem moeten zeggen.... Te Trier al.... Maar ik had weinig gelegenheid. Neen, dat is niet juist. Gelegenheid is er altijd voor wie met vasten wil zoekt. Ik kan alleen tot mijn verontschuldiging aanvoeren dat mij eerst na het vertrek van den Keizer bij de ontsnapping van den gevangen ridder de volle dreigende beteekenis van het in vrijheid laten gaan van graaf Eberstein is onder de oogen gekomen. — Maar met daarom alleen had ik moeten spreken. Bovenal ter wille van klaarheid en oprechtheid tusschen mijn leenheer en mij. Ik heb gehandeld tegenover Eberstein zooals geweten en hart mij geboden. Dat was goed. Maar ik ben te kort geschoten in mijn plicht als onderdaan. Dat had ik den Keizer dadelijk moeten belijden, en aanvaarden wat hij mij als zoen zou opleggen."

— Toen Maar Godelieve, lieve vader."

Om het even. Ik had moeten spreken. Aan den Keizer

de beslissing. Zijn uitspraak zou waardig en rechtvaardig zijn geweest. Wie den eed van trouw aflegt, zij vooraf nauwgezet in de keuze van zijn leenheer. Daarna voegen gehoorzaamheid

en vertrouwen."

De nacht lag buiten zwaar en duister, stil en dicht even zwaar en ondoordringbaar voor het oog als het duister dat de

toekomst bedekte.

Roswitha vlijde zich tegen haar vader aan en nam zijn hand

tusschen de hare.

Sluiten