Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brief zoo gauw hebben overgebracht. We hebben alleen de laatste uren gestapt. Ik had mij in de lengte van den omweg vergist. Daarom konden we niet langer, mijn paard en ik."

— Vader heeft er heel wat meer dagen over gedaan. Hij ging al voor vier weken, en zal nu wel in het kamp zijn."

De bode antwoordde niet en keek in 't vuur.

— Tegengekomen ben ik hem niet," zei hij na een poos.

— Vader wilde den Rijn volgen."

— Een beste weg. Alleen niet bij Bingen. Daar boog ik af. Daar vochten ze."

— Vermoedelijk heeft vader datzelfde gedaan; een omweg die hem een paar dagen later in het kamp zal doen aankomen."

Zeg mij toch dat je dat ook denkt,"vleiden haar oogen. Zij wist niet waarheen zich te wenden. Ze moest de woorden uit hem trekken en had het besef dat hij meer wist dan hij zeide.

Hij keek haar weer aan.

— Velen van de verwachte edelen waren nog niet in het kamp aangekomen, toen ik wegging," antwoordde hij eindelijk.

Er was iets in zijn toon dat haar vreemd aandeed.

— Ook door den omweg?"

— Door den omweg," herhaalde de bode en zweeg vermoeid.

Roswitha ging naar beneden. De groote ruime bovenzaal kwam haar opeens eng en zwoel voor.

Zij liep een paar maal het binnenplein op en neer, ging in Freia's stal en liep ten slotte bij Janna binnen.

— Heeft de bode eindelijk wat meer verteld?" riep Janna, vatte haar beide handen en drukte haar neer op een zit bij den haard.

Roswitha klappertandde.

— Ik weet het niet.... Alles vaag.... Ik ben bang, Janna! Ik wil het niet aan tante Gonda zeggen. Wolf en vader Hubertus kunnen mij ook niet helpen. Mijn arme vader!"

Janna klopte haar zachtkens op den rug zooals zij dat een

Sluiten