Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En Roswitha's vertwijfeling daarna.

Want Hohenberg of Bernsdorff zouden zeker niet al te lang gewacht hebben om boden te zenden en verklaring te vragen van zijn wegblijven.

Haar oogen achtervolgden hem dag en nacht.

Zij berusten, neerzitten en afwachten waar het haar vader gold, zij, voor wie handelen en helpen behoefte was!

Waartoe was het edelmoedige kind gekomen?

Zij zou in haar onstuimigheid en onervarenheid geen rekening hebben gehouden met gevaren en verwikkelingen.... Strijd, strijd en opstand tegen Gonda en Wolf, die haar zouden tegenhouden.

Roswitha bedwongen!? ,

In den beginne hadden zijn gevangenbewaarders hem alleen gelaten. Sedert de laatste weken hadden zij hem om beurten bezocht — altijd de twee die hem hadden binnengeleid, en ook altijd zooals toen met gesloten vizier en zonder eenig teeken dat naam of rang kon verraden — en hem uitgenoodigd tot een partij schaak of een gesprek, nimmer tot een van beide door hem aangemoedigd.

Het gesprek had kennelijk ten doel om uit te weiden over den toenemenden aanhang van graaf Ebertsein, de grieven van vele voorname edelen tegen het vrijzinnig bestuur van den Keizer en den meer en meer bedreigden toestand van dien laatste.

Dezen middag had het onwelkom gesprek langer dan anders geduurd.

Zij waren te z a m e n gekomen en hadden zich niet laten afschrikken door zijn stug zwijgen, het lijdelijk verzet dat hij van den beginne af had gevolgd.

Waar hij niet had geantwoord, had de tweede het woord genomen. Het gesprek had geen oogenblik gehaperd.

Hij had moeten toehooren.

Sluiten