Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

/

De oude dienaar plaatste zich dan voor het dressoor, sneed voor en reikte de spijzen en den wijn aan zijn jongeren metgezel, die ze ridder Dagobert aanbood en zich daarna naast zijn makker opstelde, opmerkzaam op den minsten wenk of wensch van den aanzittende.

Aan het eind altijd dezelfde vraag van den ouden dienaar: of de ridder den wijn wenschte te behouden, en nog iets verlangde, even geregeld ontkennend beantwoord.

Dan werd er afgedekt en weggeruimd; de lampen aangestoken ; het vuur op nieuw opgebouwd; alles voor den nacht in gereedheid gebracht, en beiden vertrokken na een tikken op de deur, die van buiten door den op wacht staanden wapenknecht werd geopend.

Ridder Dagobert zette zich aan tafel maar schoof na weinig minuten teljoor en beker weg.

Verlicht hoorde hij de deur achter beide dienaars sluiten.

Het gehoorde van dien middag liet hem niet los. De Keizer

in zijn leed Z ij n plaats ledig bij den Keizer Zijn jeugd

met hem aan het hof van Keizer Barbarossa; de kruistocht in het verre Oosten. Te zamen in raadzaal en gevecht, bij gevaar en bij zege; hun schitterende verwachtingen voor de toekomst; al dat te zamen doorleefde. De Keizer sterk en groot boven allen. En nu gebroken in zijn teerste verwachtingen, in zijn zoon!

Plotseling schokte hij op.

Kon de Keizer nog aan z ij n trouw gelooven na de ontrouw van zijn zoon! Aan hem, den wegblijver!

Benijders had hij te over. Die zouden de kans om zijn trouw in verdenking te brengen niet ongebruikt hebben laten voorbijgaan.

Wellicht was zijn ontmoeting met Eberstein en Godelieves verblijf op den burcht bekend en zou zijn verraad voor velen een feit zijn. Na den afval van 's Keizers eigen zoon was immers alles mogelijk!

Wie zouden daar nog durven spreken en getuigen voor hem!

Sluiten