Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Jonkvrouw Roswitha!"

Er lag zooveel smart, zooveel angst in zijn stem, dat zij het blozend gelaat weer naar hem toekeerde.

— Het was mij of ik van alles verlaten was, toen u mij had verlaten."

— Roswitha!!"

Dat klonk als vroolijk klaroengeschal; als een juichend roepen om met hem mee op te gaan naar landen van zegen!

— Ik wil," antwoordden haar oogen.

Toen kuste hij, teeder en eerbiedig de oogen die hem dat blijde hadden gezegd.

Sluiten