Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en sloeg een nieuwe Fransche les op, maar ze begreep er niets van; wat ze las, was ze dadelijk weer vergeten.

De gouvernante had intusschen een som op het bord geschreven, ze stoorde zich niet aan wat prinses ,,Ik-wil-niet" zeide, al vond ze zoo'n onwillige leerling lang niet prettig. Als de koningin niet zoo vriendelijk was geweest, zou de gouvernante al lang weg zijn gegaan.

Augusta had een beetje spijt van wat ze gezegd had, en ze deed haar best, te begrijpen, wat de gouvernante uitlegde van de som, maar ze begreep er werkelijk niets van. En toen de gouvernante vroeg: „leg jij 't nu eens uit", zei ze met een benepen stemmetje: ,,ik begrijp 't niet".

Geduldig legde de gouvernante het nog eens uit, maar Augusta begreep er net zoo min iets van als de eerste maal; en toen de gouvernante haar vroeg het uit te leggen, moest ze alweer zeggen: ,,ik begrijp 't niet."

Nu werd de gouvernante toch boos, ze dacht, dat 't prinsesje haar plaagde; daarom gaf ze Augusta een lei en een griffel; ,,nu schrijf je precies op, wat-ik zeg," zei ze knorrig.

Op dit oogenblik dacht Augusta aan wat de fee gezegd had: ,,ik vind 't erg knap hoor, dat jij, zoo'n klein meisje, de groote menschen de baas bent". En in haar kleine, booze, domme hoofdje besloot ze, dan ook de baas te blijven.

,,Ik wil niet schrijven," zei ze, en rts! daar vlogen lei en griffel van de tafel.

De gouvernante keek verschrikt. „Nee", zei ze, „zóó kan ik niets met je beginnen; ga dan maar wat lezen".

„Ik wil niet lezen!" zei prinsesje alweer, maar ze greep toch naar het boek, dat de gouvernante aanreikte. Maar toen ze het inkeek, zag ze niets dan één zwarte vlek: geen enkele letter was te onderscheiden. Nu schrikte ze toch

Sluiten