Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tusschen de losjes gesloten lippen. Precies een heer was die Ko zoo en Frits bewonderde hem al weer. — Kijk, nu tastte hij, half opgericht, in z'n broekzak naar lucifers. Het afstrijken, het aansteken tusschen de beschermende handen, die wolk van rook uit z'n mond en 't vieze gezicht terwijl hij de lucifer weer uitzwaaide... 't was allemaal „echt." — Nu hield hij de sigaret netjes tusschen de beide voorste vingers en steunend op z'n elleboog keek hij Frits aan.

„Ook aansteken?" en hij hield hem 't doosje toe. Maar Frits keek verlegen op de sigaret.

„Straks misschien," zei hij eindelijk besloten en stak het ding in t zakje op z'n bloes. Dat was leeg, want Moe had hem verboden 't horloge mee te nemen.

„Nou, 't is ook nog wat vroeg om te rooken," zei z'n groote kameraad, en wierp de nog niet half opgerookte sigaret in 't vochtige gras. — „Zoo op je nuchteren maag moet je nooit rooken, vooral als je 't nog moet leeren. — 'k Ga een boterham eten. Jij ook?"

Ja, ze zaten nu toch nog even. De pakjes met proviand werden geopend, en in de grage monden verdwenen groote brokken van 't brood, dat de moeders zorgvuldig hadden klaar gemaakt.

„Kijk 't is toch nog even aangekomen," zei Ko, z n hand toonend. — Hij klemde z'n lippen even op de pijnlijke plek.

2

Sluiten