Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ko, mijnheer!"

„Mooi. Ik heet Kees, versta je? En dan verder geen complimenten hier in de keuken. Je vindt het zeker wel goed, dat ik het commando neem?"

De jongens lachten. „Nou! Natuurlijk."

„Ko haalt water in z'n pannetje. Hier achter de schuur vind je een pomp. En jij... ?"

„Frits," zei Ko, omdat deze geen antwoord gaf en den man wat dom zat aan te kijken.

„Juist! Frits haalt z'n knapzak."

,,'k Heb geen zak gezien," zei Frits rondkijkend.

„Je hebt toch wel iets bij je dat eetbaar is?"

„O," zei Frits begrijpend. Hij bracht het trommeltje en de pakjes met eetwaren aan, terwijl Kees zich bemoeide met de kachel.

Een oogenblikje later stond de schuur vol rook, want de kachel weigerde eerst hardnekkig al de rook van stroo en hooi door te slikken. Uit alle kieren van 't gebarsten ijzeren lichaam braakte ze de dikke witte wolken en Kees gaf order om 't veld te ruimen.

Ko had onder veel gepiep en gekras een pannetje vol helder water verkregen uit het kleine pompje en Frits pakte in 't gras voor de schuur de eetwaren uit.

„Dat is voor de soep," zei Ko en liet een paar maggitabletten zien. „Daar is nog rijst en een stukje boter. En dan nog brood en een paar eieren."

,,'t Is een vette boel, hoor!" zei Kees minachtend.

Sluiten