Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

snel beweging in den troep. Eenigszins overhaast zelfs scheen het vertrek wel, want binnen drie minuten vertrok de afdeeling met versnelden pas.

Kees werd onder bewaking van vier man gesteld, die last hadden hem naar het naaste dorp te voeren.

„Verdacht van spionnage," hoorde hij zeggen.

De officier, die hem had laten arresteeren, had geen tijd om kennis te nemen van 't geen er geschreven was. — Dat zouden ze in 't kwartier van den generaal wel doen.

't Zag er donker uit voor de jongens. Wat moesten ze nu? Ze konden heen gaan. Het groote leger, dat weer voort trok, zou hen niet hinderen en den handwijzer konden ze nu best vinden.

Maar mochten ze Kees nu alleen laten? Zouden ze niet moeten getuigen, wie Kees was, en hoe ze hier tusschen de soldaten gekomen waren?

Ko overlegde het met Frits en ze waren het er spoedig over eens, dat ze mee moesten gaan. — 't Was wel een treurig gezicht, hun held opgebracht tusschen de geweren. Plotseling besloten, namen ze hun fietsen, Ko reed er met twee, en ze voegden zich bij hun vriend en stelden zich dus vrijwillig onder bewaking.

De soldaten lachten er om en Ko werd daar vrijmoedig door. Hij informeerde of spionnage erg was. De soldaat trok een ernstig gezicht.

Ja, 't moest wel erg zijn. Ko verstond: „de kogel" in het antwoord en hij wist wat dat beteekende.

Sluiten