Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zekerheid dorst vragen. Wel greep hij de hand van den soldaat naast hem en keek hem met vochtige oogen aan. De man drukte hem even de hand en probeerde zichzelf en de anderen gerust te stellen. „Hij kan wel gewond zijn..."

De tocht zou gelukkig niet lang meer duren. Een grintweg voerde hen nu terzijde over een open vlakte en verderop door platgetreden akkers langs een paar ontredderde huizen. De deuren schenen met geweld geopend en de ramen bezaten bijna geen ruiten meer. In 't voorbijgaan zagen ze de armoedige meubeltjes nog vrij wel op hun plaats staan.

Ko herkende nu het dorpje, waarvan men de torenspits boven 't bosch zag uitsteken.

„Heidorp", zei hij tegen Frits. Maar er klonk geen blijdschap in z'n stem. Angst beklemde hem. Hoe zouden ze 't daar vinden?

XII. EEN DORP IN ANGST.

In een kleine villa vóór in 't dorp schenen militairen te verblijven. Een vaandel was in 't voortuintje geplant. Hier moesten ze zijn. Kees werd binnengebracht en de jongens mochten hem op z'n verzoek volgen.

In een groote kamer met deftige meubelen zat aan een met papieren overladen tafel een grijze hoofd-

Sluiten