Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Michael Strogoff had het gestel van een vastberaden man, die spoedig zijn besluit neemt, die in de onzekerheid zijn nagels niet afbijt, die, bij twijfeling, zich niet achter de ooren krabt, die, in besluiteloosheid, niet stampvoetend heen en weer loopt. Matig in gebaren als in woorden, wist hij onbeweeglijk te staan als een soldaat voor zijn meerdere, doch als hij liep, toonde zijn gang eene groote ongedwongenheid aan, eene opmerkelijke netheid van bewegingen, hetgeen tegelijk het zelfvertrouwen en de levendigheid van zijn geest aantoonde. Het was een van die mannen, wier hand „vol .van de gelegenheidsharen scheen te zijn," eene zinnebeeldige zegswijze, die eenigszins gedwongen is, doch die hen met éen 'penseeltrek afschildert.

Michael Strogoff was gekleed in een nette militaire uniform, die veel overeenkwam met die der officieren van de jagers te paard, wanneer zij te velde zijn: laarzen, sporen, halfnauwsluitende pantalon, pels met bont afgezet en versierd met gele nestels op een bruinen grond. Op zijne breede borst prijkte eene ridderorde en verscheidene medailles. Michael Strogoff behoorde tot het keurkorps koeriers van den czaar, en hij had daarin den rang van officier. Zijn gang, zijne gelaatstrekken, zijne geheele persoon deden meer in het bijzonder gevoelen, en de czaar merkte dit ook terstond op, dat hij „een uitvoerder van bevelen" was. Hij bezat dus, volgens de opmerking van den beroemden romanschrijver Tourgueneff, eene dier in Rusland meest aanbevelenswaardige hoedanigheden, die tot de hoogste posten van het Moskovische rijk voert.

Voorwaar, zoo een man die reis van Moskou naar Irkoetsk, dwars door een overheerd land, goed kon ten einde brengen, alle hinderpalen kon te boven komen en alle gevaren kon trotseeren, dan was het, meer dan iemand anders, Michael Strogoff.

Voor het welslagen zijner plannen was het een zeer gunstige omstandigheid, dat Michael Strogoff het land dat hij zou doortrekken, uitmuntend kende, en dat hij er de verschillende tongvallen van machtig was, niet alleen omdat hij het doorkruist had, maar ook omdat hij van Siberische afkomst was.

Zijn vader, de oude Peter Strogoff, sedert tien jaar overleden, bewoonde de stad Omsk, gelegen in het gouvernement van dien naam, en zijne moeder, Marfa Strogoff, woonde er nog. Daar, te midden der woeste steppen der provinciën Omsk en Tobolsk, had de geduchte Siberische jager zijn zoon Michael hard en ruw opgevoed. Peter Strogoff was jager van beroep. Zoowel 's zomers als 's winters, zoowel bij eene keerkringshitte als bij eene koude van soms vijftig graden onder nul, liep hij over de verharde vlakte, door kreupelbosschen van lorke- en berkeboomen, door dennenwouden, zette zijne vallen en beloerde het kleine wild met het geweer, en het groote met de gaffel of het mes.

Sluiten