Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Spoorweg, postwagens, stoombooten, postpaarden waren tot een ieders beschikking, en, bijgevolg, ter beschikking van den koerier

van den czaar. . .

Dus dienzelfden morgen van den ióen Juli mets meer van zijne uniform aanhebbende, met een reiszak op den rug, gekleed in een eenvoudig Russisch kostuum, eene nauwsluitende korte rok met den traditioneelen gordel van den moejik, eene wijde broek, laarzen tot aan de knie, met een riem vastgemaakt, begaf Michael Strogoff' zich naar het station, om dén eersten trein te nemen. Hij droeg zichtbaar ten minste, geen wapenen, maar onder zijn gordel was een revolver verborgen en in zijn zak een van die groote jachtmessen, die het midden houden tusschen mes en yatagan, waarmede een Siberische jager een beer den buik weet open te snijden, zonder zijne kostbare huid te beschadigen.

Er waren veel reizigers aan het station te Moskou. De stations van de Russische spoorwegen zijn zeer bezochte plaatsen, zoowel door toeschouwers als door vertrekkenden. ¥ien houdt daar als een kleine beurs van nieuwstijdingen. De trein, waarin Michael Strogoff plaats nam moest hem afzetten te Nijni-Novgorod. Daai eindigde op dit tijdstip de spoorweg, die Moskou met Petersburg verbindende, tot de Russische grenzen verlengd zou worden. Het was een afstand van vierhonderd wersten (ongeveer 426 kilometer) , en de trein zou er twaalf uren over doen. Michael Strogoff, eenmaal te Nijni-Novgorod aangekomen, zou, naar gelang der omstandigheden, hetzij den landweg, hetzij de stoombooten van de Wolga nemen, ten einde zoo spoedig mogelijk het Oeralgebergte te bereiken. Michael Strogoff strekte zich in zijn hoek uit, evenals een waardig burger die zich niet veel om de wereld bekommert en die al slapende den tijd.zoekt te dooden. Daar hij evenwel niet alleen in den coupé was, sliep hij slechts met één oog en luisterde met beide ooren. ' .

Inderdaad was het gerucht van den opstand der Kirgiesche horden en van den inval der Tartaren een weinig uitgelekt. De reizigers met wie het toeval wilde dat hij de reis maakte, spraken er over, doch niet zonder eenige omzichtigheid.

Deze reizigers, evenals de meesten van hen die de trein vervoerde, waren kooplieden die zich naar de beroemde jaarmarkt van NijniNovgorod begaven. Natuurlijk een zeer gemengd gezelschap, samengesteld uit Joden, Turken, Kozakken, Russen, Georgiërs, Kalmukken en anderen, maar bijna allen de nationale taal sprekende.

Men besprak het voor en tegen der gewichtige gebeurtenissen, die aan gene zijde van het Oeralgebergte plaats vonden, en deze kooplieden schenen te vreezen dat het Russische gouvernement zou genoodzaakt zijn eenige beperkende maatregelen te nemen, vooral in de grensprovinciën: maatregelen waaronder de handel zeker

zou lijden.

Sluiten