Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn. Haar bekoorlijk kopje, vertoonde het slavische type in zijne volle zuiverheid, — een wat streng type, dat haar bestemde eer schoon dan mooi te worden, wanneer, na eenige jaren, hare trekken geheel gevormd zouden zijn.

Uit een soort van kap, die zij ophad, golfde een overvloed van goudblonde haren. Hare oogen waren bruin, van een onbeschrijfelijk zachte uitdrukking. Haar rechte neus was aan hare wat magere en bleeke wangen, door licht beweegbare neusvleugels verbonden. Haar mond was fijn geteekend, maar het scheen dat zij sedert langen tijd het lachen had afgeleerd.

De jonge reizigster was lang, slank voor zoover men kon oordeelen over hare taille onder den wijden, zeer eenvoudigen pels, dien zij aanhad. Hoewel zij, in de volle beteekenis des woords, nog een zeer jong meisje was, leidde de ontwikkeling van haar hoog voorhoofd, de juiste vorm van het onderste gedeelte van haar gelaat tot de gedachte, dat zij een sterke zedelijke wilskracht bezat; eene bijzonderheid, die aan Strogoff niet ontsnapte.

Klaarblijkelijk had dat jonge meisje al vroeg geleden en vertoonde de toekomst zich zonder twijfel voor haar niet onder vroolijke kleuren: doch het was niet minder zeker, dat zij had weten te strijden, en zij besloten was nog meer te kampen tegen de bezwaren des levens. Haar wil moest volhardend, hare kalmte onverstoorbaar zijn, zelfs in omstandigheden waarin een man bloot zou staan om te bukken of toornig te worden.

Zoodanig was de indruk, dien men op het eerste gezicht van het jonge meisje kreeg. Michael Strogoff, zelf van eene krachtvolle natuur zijnde, moest getroffen worden door de uitdrukking van dit gelaat, en hoewel oppassende haar niet lastig te vallen door aanhoudend kijken, sloeg hij zijne reisgenoote toch met zekere oplettendheid gade.

Het kostuum van de jonge reizigster was tegelijkertijd eenvoudig en buitengewoon zindelijk. Zij was niet rijk, dat kon men haar gemakkelijk aanzien, maar men zou te vergeefs in hare kleeding eenige slordigheid opgemerkt hebben. Haar geheele bagage was in een leeren zak geborgen, dien zij bij gebrek aan plaats op hare knieën hield.

Zij droeg een langen donkerkleurigen pels, zonder mouwen, die bevallig om haar hals sloot, afgezet met een blauw boordsel. Onder dezen pels bedekte een tuniek, ook van eene donkere kleur, eene japon, die tot hare enkels kwam, waarvan de onderrand bedekt was met een weinig opvallend borduursel. Gestikte lederen halve laarsjes met vrij sterke zolen, alsof ze gekozen waren voor eene lange reis, schoeiden hare kleine voeten. Michael Strogoff meende uit zekere bijzonderheden in hare kleeding de snede van de lijflandsche kleederdracht op te merken, en hij dacht dat zijne reisgezellin afkomstig moest zijn uit de Oostzee-provinciën.

Sluiten