Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

legging gevraagd.... Maar zij wist het dus en zulks wetende gaat zij!.... Het arme meisje!.... het schijnt dat de beweegreden wel machtig moet wezen! Maar hoe moedig zij ook is en zij is het zeer zeker, — zullen hare krachten haar op weg begeven, en zonder nog te spreken over de gevaren en de hinderpalen, kan zij onmogelijk de vermoeienissen van zulk eene reis verdragen!.... Nooit zal zij Irkoetsk kunnen bereiken!"

Intusschen liep Michael Strogoff op goed geluk af rond, maar daar hij de stad volkomen kende, kon het terugvinden van den weg voor hem geen zwarigheid opleveren

Na ongeveer een uur geloopen te hebben ging hij op eene bank zitten, staande tegen eene houten tent, die zich te midden van meer anderen op een groot plein bevond

Hij zat daar ongeveer vijf minuten, toen een hand vrij ruw op zijn schouder neerkwam.

„Wat doet gij daar?" vroeg hem de ruwe stem van een langen kerel, dien hij niet had zien aankomen.

„Ik rust uit," hernam Michael Strogoff.

„Zoudt gij plan hebben om den nacht op deze plank door te brengen?" hernam de man.

„Ja, wanneer mij zulks bevalt," hernam Michael Strogoff op een eenigszins te scherpen toon voor den eenvoudigen koopman, dien hij moest zijn.

„Nader dan, dat men u zien kan!" zeide de man.

Michael Strogoff, zich herinnerende dat hij bovenal voorzichtig moest zijn, ging werktuigelijk terug.

„Het is niet noodig mij te zien," hernam hij.

En hij trok bedaard een tiental passen achteruit.

Dien kerel goed opnemende, kwam het hem voor dat hij te doen had met eene soort van zigeuner, zooals men die op alle kermissen aantreft, en met wien het niet aangenaam is, in stoffelijke of zedelijke aanraking te komen. Vervolgens, meer nauwkeurig in de duisternis kijkende, die langzamerhand dichter werd, bemerkte hij in de nabijheid van de tent een grooten wagen, dat gewone en beweeglijke verblijf der heidens, die in Rusland krioelen, overal waar eenige kopeken te verdienen zijn.

Ondertusschen had de zigeuner twee a drie passen naar voren gedaan en was hij voornemens om Strogoff meer bepaald te ondervragen, toen de deur van de tent openging.

Eene vrouw, nauwelijks zichtbaar, naderde haastig, en in een vrij ruwend tongval, dien Strogoff hield voor een mengsel van Mongoolsch en Siberisch, zeide zij:

„Al weer een spion! laat hem gaan en kom eten, de papluka l) is klaar."

M Eene soort van pannekoek.

Sluiten