Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hunne talrijke goederen moeten opeenstapelen, waarvan het transport hun duur zou kosten, want volgens het tarief hadden zij slechts recht op een gewicht van twintig pond per persoon.

Voor op de Kaukasus waren de passagiers talrijker. Niet alleen bevonden er zich vreemdelingen, maar ook Russen, aan wie het besluit niet verbood naar de steden der provincie terug te keeren. Het waren voornamelijk passagiers derde klasse die zich gelukkig weinig om eene lange terugreis bekreunden.

Evenwel stevende de Kaukasus met al de snelheid harer raderen tusschen de oevers van de Wolga door, dwars door talrijke schepen die door stoomvaartuigen stroomopwaarts gesleept werden, en die allerhande soorten van koopwaren naar Nijni-Novgorod vervoerden.

Na twee uren varens richtte het jonge Lijflandsche meisje zich tot Michael Strogoff en zeide:

„Gaat ge naar Irkoetsk, broer?"

„Ja, zuster," antwoordde de jonge man. „Wij maken beiden dezelfde reis. Bijgevolg, overal waar ik doorkom, zult gij ook doorkomen."

„Morgen, broer, zult gij vernemen waarom ik het strand der Oostzee verlaten heb, om mij naar gene zijde van den Oeral te begeven."

„Ik vraag naar niets, zuster."

„Gij zult alles vernemen," antwoordde het jonge meisje, wier lippen flauw een treurigen glimlach vertoonden. „Eene zuster moet niets voor haar broeder verborgen houden. Maar, vandaag zou ik niet kunnen!.... De vermoeienis, de wanhoop hebben mij afgemat?"

„Wilt ge niet in uwe hut gaan uitrusten?" vroeg Michael Strogoff.

„Ja.... ja.... en morgen...."

„Kom dan mee...."

Hij aarzelde om zijn volzin te eindigen, alsof hij dien met den naam zijner gezellin, dien hij nog niet kende, had willen besluiten.

„Nadia," zeide zij, hem de hand toereikende.

„Kom, Nadia," zeide Michael Strogoff, „en beschik vrij over uw broeder Nikolaas Korpanoff."

En hij bracht het jonge meisje in de hut, die hij voor haar afgehuurd had.

Michael Strogoff kwam op het dek terug, en nieuwsgierig naar de tijdingen, die de richting zijner reis wellicht zouden kunnen wijzigen, mengde hij zich onder de passagiers, luisterende, maar geen deel nemende aan de gesprekken. Trouwens, indien het toeval wilde dat hij ondervraagd werd, en hij zou moeten antwoorden, zou hij zich uitgeven voor den koopman Nikolaas Korpanoff, dien de Kaukasus naar de grenzen voerde, want hij wilde niet dat men kon vermoeden dat hij vergunning had om door Siberië te reizen.

Het was te begrijpen dat de vreemdelingen op de boot over

Sluiten