Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zagen zich genoodzaakt terug te gaan en indien zij aan hun toorn en aan hunne wanhoop geen lucht gaven, was het omdat zij niet durfden. Eene met eerbied gemengde vrees weerhield hen. Het kon mogelijk zijn dat inspecteurs van politie, belast met de passagiers te bewaken, zich heimelijk aan boord van de Kaukasus hadden ingescheept, en dan was het maar beter te zwijgen, de uitzetting was in elk geval te verkiezen boven opsluiting in eene vesting.

Michael Strogoff kon dus van dien kant niets te weten komen, want, daar men hem niet kende, zweeg men menigmaal wanneer men hem zag naderen. Zijne ooren werden evenwel opeens getroffen door eene schelle en vroolijke stem, die er zich weinig om bekommerde al of niet gehoord te worden.

De man met die vroolijke stem sprak Russisch, doch met eene vreemde uitspraak, en hij, tot wien hij sprak, meer terughoudend en voorzichtig, antwoordde hem in dezelfde taal, die ook niet zijne eigen taal was.

„Hoe," zeide de eerste, „hoe! gij op deze boot, mijn waarde collega, gij, dien ik op het keizerlijk feest te Moskou ontmoet en te Nijni-Novgorod maar even gezien heb?"

„Ik in persoon," antwoordde de tweede droog weg.

„Ronduit gezegd ik dacht niet zoo onmiddellijk door u gevolgd te worden, en van zoo nabij!"

,,Ik volg u niet, mijnheer, ik ga u voor!"

„Voorgaan! Voorgaan! Laat ons veronderstellen"dat wij naast elkaar gaan, in denzelfden pas, zooals twee soldaten op de parade, en laat ons, zoo ge zulks wilt, met elkander overeenkomen, ten minste voorloopig, dat de een den ander niet vooruitga!"

„Integendeel, ik zal u vooruitgaan."

„Dat zullen wij zien, wanneer wij ons op het tooneel van den oorlog zullen bevinden; maar voor den duivel! laten wij tot daar toe reisgenooten zijn. Later zullen wij wel tijd en gelegenheid hebben om mededingers te zijn!"

„Vijanden."

.,Vijanden, ook goed! Gij hebt in uwe woorden, mijn waarde collega, eene juistheid, die mij bijzonder aanstaat. Met u weet men ten minste, waaraan men zich te houden heeft!"

„Welk kwaad is daar bij?"

„Er is geen kwaad bij. Ook vraag ik, op mijne beurt, u veilof onze wederzijdsche verstandhoucliug juist te mogen bepalen."

„Goed."

„Gij gaat naar Perm. ... zooals ik?"

„Zooals gij."

„En waarschijnlijk van daar naar Ekaterinenburg, omdat het de beste en zekerste weg is om over liet Oeral-gebergte te komen."

„Waarschijnlijk."

Sluiten