Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al de bijzonderheden van die ontmoeting in zijn geest te verzamelen, toen een schot zich op een korten afstand deed hooren.

„Ha! heeren, vooruit!" riep Michael Strogoff uit.

„Kijk! voor een waardig koopman, die de schoten vermijdt," zeide Alcide J olivet tot zichzelf, ,,loopt hij zeer snel naar de plaats, waar zij vallen!"

En gevolgd door Harry Blount, die er de man niet naar was om achter te blijven, liep hij Michael Strogoff achterna.

Eenige oogenblikken daarna bevonden zij zich tegenover de overhellende rots, die de tarentass beveiligde.

De groep pijnboomen, door den bliksem getroffen, brandde nog. De weg was woest en verlaten. Michael Strogoff had zich evenwel niet vergist. Hij had het schot van een of ander vuurwapen gehoord.

Plotseling deed zich een verschrikkelijk gebrul hooren, en er viel een tweede schot.

„Een beer!" riep Michael Strogoff uit, die zich in dat gebrul niet kon vergissen. „Nadia! Nadia!" En, een jachtmes uit zijn gordel trekkende, snelde Michael Strogoff ijlings naar de plaats waar het meisje beloofd had hem te wachten.

Op het oogenblik dat hij de tarentass nadert, ziet hij, bij het licht der brandende pijnboomen, eene ontzettende massa hem, al terugtrekkende, naderen.

Het was een reusachtige beer. De storm had hem uit de nabijgelegen bosschen gejaagd, en hij was komen schuilen op een plek, die zonder twijfel zijn gewoon verblijf was, maar die toen door Nadia was ingenomen.

Twee der paarden, verschrokken op het gezicht van het verschrikkelijke dier, hadden hunne strengen verbrekende, de vlucht genomen, en de iemschik, alleen aan zijne beesten denkende, en vergetende dat het jonge meisje zich alleen tegenover den beer zou bevinden, was hen achterna gesneld. Het moedige meisje had haar tegenwoordigheid van geest niet verloren. Het dier, dat haar in het eerst niet gezien had, had het laatste paard van het span aangevallen. Nadia, de plaats toen verlatende, waar zij neergedoken zat, was naar het rijtuig geloopen, had een der revolvers van Michael Strogoff gegrepen, en stoutmoedig op den beer aigaande, loste zij van zeer nabij een schot op hem.

Het dier, aan den schouder licht gekwetst, had zich naar het meisje gekeerd, dat eerst gezocht had hem te ontwijken door rondom de tarentass te loopen, waarvan het paard zijn strengen trachtte te verbreken. Eindelijk, vreezende geen paarden meer te zullen hebben om de reis voort te zetten, loopt zij opnieuw regelrecht op den beer aan, en met eene verwonderlijke koelbloedigheid had zij, op het oogenblik dat de klauwen van het dier op haar hoofd zouden neerkomen, een tweede schot op hem gelost.

Het was dat tweede schot dat Michael Strogoff zooeven gehoord

Sluiten