Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu was de eenige weg, dien Michael Strogoff kon nemen, die van Ekaterinenburg naar Ichem. Maar hij, die geen nieuws opspoorde, en die integendeel het door de overweldigers geteisterde land zou hebben willen vermijden, was vast besloten zich nergens op te houden.

„Heeren," zeide hij dus tot zijne nieuwe reisgezellen, „het zal mij zeer aangenaam zijn met u een gedeelte van mijne reis te doen, maar ik moet u zeggen dat ik zeer gehaast ben, want mijne zuster en ik gaan onze moeder te Omsk opzoeken. Wie weet, of wij er zelfs zullen kunnen komen vóór dat de Tartaren de stad overweldigd zullen hebben! Ik houd mij dus aan de pleisterplaatsen slechts zoolang op als er tijd noodig is om van paarden te verwisselen, en ik zal nacht en dag doorreizen!"

,,Wij zijn van plan hetzelfde te doen," antwoordde Harry Blount.

„Goed," hernam Michael Strogoff, „maar verliest dan geen oogenblik. Huurt of koopt een rijtuig waarvan "

„Waarvan het achterstel," voegde Alcide Jolivet er bij, „wel zoo goed zal zijn tegelijkertijd als het voorstel te Ichem aan te komen."

Een half uur later had de ijverige Franschman, trouwens gemakkelijk eene tarentass gevonden, bijna gelijk aan die van Michael Strogoff en waarin zijn reisgenoot en hij terstond plaats namen.

Michael Strogoff en Nadia zetten zich ook in hun voertuig, en 's middags te twaalf uur verlieten de beide spannen tezamen de stad Ekaterinenburg.

Nadia was eindelijk in Siberië en op dien langen weg, die naar Irkoetsk voert! Welke moesten toen wel de gedachten van het Lijflandsche meisje zijn? Drie snelle paarden voerden haar naar dat verbanningsoord, waarin haar vader veroordeeld was te leven, misschien voor lang, en zoover van zijn geboorteland! Maar ternauwernood zagen hare oogen die lange steppen zich ontrollen, die een oogenblik voor haar afgesloten waren geweest, want haar blik ging verder dan den gezichteinder, waarachter zij het gelaat van den banneling zocht! Zij merkte niets op van het land dat zij doortrok met eene snelheid van vijftien wersten per uur, niets van deze streken van West-Siberië zoo verschillend van die in het Oostelijk Siberië. Hier inderdaad vindt men geen bebouwde akkers, een armen bodem, ten minste aan zijne oppervlakte, want zijne ingewanden bevatten overvloedig ijzer, koper, platina en goud. Daarom vindt men hier ook overal exploitatiën van nijverheid, doch zeldzaam inrichtingen van landbouw. Hoe zou men ook hier handen vinden, om den grond te bebouwen wanneer het voordeeliger is den bodem met kruitmijnen en houweel om te wroeten? Hier heeft de boer voor den mijnwerker plaats gemaakt. Het houweel is hier overal bezig, de spade nergens.

Intusschen dwaalden de gedachten van Nadia soms van de verre provinciën van het meer Baikal af, en vestigden zij zich op haren

Sluiten