Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Michael Strogoff zou zijn leven gegeven hebben om zijne moeder vrij in zijne armen te kunnen drukken!.. .. maar gaf hij toe, het ware met hem, met haar, met zijn eed gedaan geweest!....

„Ik weet waarlijk niet wat ge zeggen wilt, vrouwtje," antwoordde hij, eenige schreden achteruittredende.

,,Michael!" riep de oude moeder opnieuw.

,,Ik heet niet Michael! Ik ben nooit uw zoon geweest! Ik ben

Ni'kolaas Korpanoff, koopman te Irkoetsk!... ."

En plotseling verliet hij de wachtkamer, terwijl de volgende woorden voor 't laatst weerklonken:

„Mijn zoon! mijn zoon!"

Michael Strogoff zich niet langer kunnende bedwingen, was heengegaan. Zijne oude moeder was bijna levenloos op eene bank neergevallen. Doch op het oogenblik dat de postmeester toeschoot om haar te helpen, stond de oude vrouw weder op. Er was op eens een licht voor haar opgegaan. Dat haar zoon haar niet had willen herkennen was onmogelijk en even onmogelijk was het-dat zij een ander voor hem had aangezien. Hij moest dus overwegende redenen gehad hebben om zoo jegens haar te handelen.

„Ik ben krankzinnig!" zeide zij tot hen die haar ondervroegen.

„Mijne oogen hebben mij bedrogen! Die jonge man is mijn kind niet! Laat ik er maar niet meer aan denken! Ik zou hem, ten laatste, overal meenen te zien."

Er waren nog geen tien minuten verloopen of een lartaarsch officier vertoonde zich aan het posthuis.

„Marfa Strogoff?" vroeg hij.

„Dat ben ik," antwoordde de oude vrouw op een zoo kalmen toon en met een zoo rustig gelaat, dat zij, die getuigen geweest waren van de ontmoeting die zooeven plaats had gehad, haar niet zouden herkend hebben.

„Kom met mij mee," zeide de officier.

Marfa Strogoff volgde den officier ongedwongen en verliet het

posthuis. .....

Eenige oogenblikken daarna bevond Marfa Strogoff zich in het bivak op het groote marktplein in tegenwoordigheid van Ivan Ogareff aan wien al de bijzonderheden van dit tooneel onmiddellijk waren overgebracht. _

Ivan Ogareff, de waarheid vermoedende, had zelf die oude Siberische vrouw willen ondervragen.

„Je naam?" vroeg hij op barschen toon.

„Marfa Strogoff."

„Hebt ge een zoon?"

„Ia."

„Hij is koerier van den czaar?

„Ja."

„Waar is hij?"

Sluiten