Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij beginnen pas. Gij collega, gij hebt reeds het geluk gehad in dienst van de Daily Telegraph gewond te worden, terwij l ik nog niets bekomen heb in dienst van mijne nicht, kom, kom!"

„Goed zoo, mompelde Alcide Jolivet, daar valt hij in slaap! Eenige uren slaaps en eenige compressen met frisch water zijn meer dan voldoende om een Engelschman weer op de been te helpen. Die lui zijn van ijzer!"

En terwijl Harry Blount sliep, waakte Alcide Jolivet bij hem, en maakte hij aanteëkeningen in zijn boekje, vast besloten die met zijn collega te deelen tot groote voldoening der lezers van de Daily Telegraph. De gebeurtenissen hadden hen vereenigd, en tegen die vereeniging was hunne ijverzucht niet bestand.

Zoo was. wat Michael Strogoff het meeste duchtte, juist datgene, waar de beide dagbladschrijvers het zeerst naar verlangden. De komst van Ivan Ügareff kon zeker voor hen goed zijn, want wanneer hunne qualiteit van engelsch en fransch correspondent maar eerst bekend was, zouden zij, allerwaarschijnlijkst, in vrijheid gesteld worden. Ivan Ogareff zou Feofar wel doen begrijpen dat dagbladschrijvers geen eenvoudige spionnen zijn.

Vier dagen waren reeds voorbij gegaan en de gevangenen hoorden er nog maar niets van dat het kamp opgebroken zou worden. Zij werden streng bewaakt en slecht gevoed. Tweemaal in de vier en twintig uren wierp men hun een stuk geroosterd geiten-ingewand toe, of een stuk kaas, k r o e t e genaamd, uit zure schapenmelk vervaardigd, en daarna in paardenmelk geweekt, eene Kirgiesche spijs, meestal koemyss genoemd. Daarbij kwam nog dat het weer afschuwelijk was, eenige gewonden, vrouwen en kinderen, stierven en hunne bewakers daartoe ongenegen zijnde, moesten de gevangenen hunne lijken begraven.

Die toestand duurde gelukkig nitt zeer lang. In den morgen van 20 Augustus hoorde men opeens de trompetten schallen, de trommels roeren, de geweren losbranden en op den weg naar Kolivan zag men eene dikke stofwolk oprijzen. Ivan Ogareff deed aan het hoofd van verscheidene duizenden krijgslieden zijn intocht in het Tartaarsche kamp.

XIX.

Eene houding van Alcide Jolivet.

Het was een geheel legerkorps dat Ivan Ogareff den emir toevoerde. Het bestond uit een groot gedeelte van het leger dat zich van Omsk had meester gemaakt. Ivan Ogareff, het bovengedeelte

Sluiten