Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tooneel was hij opgestoven! Zoo hij zich aan de wisselplaats telchem ingehouden had toen de zweep van Ivan Ogareff hem getroffen had, thans,nu het zijne moeder gold, had hij zich niet kunnen bedwingen.

Ivan Ogareff was geslaagd.

,,Michael Strogoff!" riep hij uit.

Daarop een stap voorwaarts doende, zeide hij:

,,Ha! de man van Ichem!"

, Juist," zeide Michael Strogoff.

En, den knoet opheffende, verscheurde hij er het gezicht van Ivan Ogareff mee.

„Leer om leer!" zeide hij.

„Goed betaald gezet!" riep de stem van een der toeschouwers uit, die zich echter gelukkig in het gewoel verloor.

Twintig soldaten wierpen zich op Michael Strogoff en wilden hem dooden....

Doch Ivan Ogareff, aan wien een kreet van woede en pijn ontsnapt was, hield hen tegen met een wenk.

„Die man zal voor den emir terecht staan!" zeide hij. „Onderzoekt hem."

De brief met het keizerlijke wapen werd op de borst van Michael Strogoff gevonden, die geen tijd had gehad om hem te vernietigen, en men overhandigde hem Ivan Ogareff.

De toeschouwer, die de woorden: „Goed betaald gezet!" had geuit, was niemand anders dan Alcide Jolivet. Zijne collega en hij, die in het kamp van Zabediero stil hadden gehouden, woonden dit tooneel bij.

„Drommels!" zeide hij tot Harry Blount, „die Noordsche lui zijn stevige mannen! Ge moet toch bekennen dat wij onzen reismakker herstel van eer verschuldigd zijn! Korpanoff doet voor Strogoff niet onder! De zaak van Ichem is goed gewroken!"

>Ja> goed gewroken, inderdaad," antwoordde Harry Blount, „maar Strogoff is een man des doods. In zijn eigen belang zou hij toch beter gedaan hebben zijne wraakneming nog maar wat uit te stellen!"

„En zijne moeder onder den knoet te laten omkomen!"

„Gelooft ge dan dat hij door zijne drift het voor haar en zijne zuster er beter op gemaakt heeft?"

„Ik geloof niets, ik weet niets," antwoordde Alcide J olivet; maar in zijne plaats, zou ik niet-anders gehandeld hebben! Wat eene snede over zijn aangezicht! En, wat duivel! het bloed moet je toch wel eens beginnen te koken!"

„Een mooi zaakje voor eene kroniek!" zeide Harry Blount. „Indien Ivan Ogareff ons dien brief maar eens wilde mededeelen!...."

Na het bloed, dat zijn gelaat bedekte, afgewischt te hebben, had Ivan Ogareff dien brief opengebroken. Hij las en herlas hem zeer lang, alsof hij den inhdud er van ter dege in zijn geheugen had willen prenten.

Sluiten