Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XXII.

Kijk! met beide oogen, kijk!

Michael Strogoff werd met gebonden armen voor den troon des emirs geplaatst.

Zijne moeder, overstelpt door zoovele folteringen van lichaam en geest, was in elkander gezakt, en durfde noch zien, noch hooren.

Kijk met beide oogen, kijk! had Feofar-Khan gezegd, zijne hand naar Michael Strogoff uitstrekkende. Zonder twijfel had Ivan Ogareff, die op de hoogte van de Tartaarsche zeden was, het gewicht dezer woorden begrepen, want er kwam een wreede glimlach over zijne lippen. Vervolgens had hij bij Feofar-Khan plaats genomen.

Oogenblikkelijk werd trompetgeschal vernomen. Het was het sein voor de vermakelijkheden.

„Daar begint het ballet," zeide Alcide Jolivet tot Harry Blount ; „maar, tegen alle gebruiken in, vertoonen die barbarén het vóór het treurspel!"

Michael Strogoff kreeg bevel om te kijken. Hij keek:

Eene groote schaar danseressen drong het plein binnen, begeleid door een orkest bestaande uit verscheidene Tartaarsche muziekinstrumenten, zooals de d a e t a r e, eene soort van mandoline, de k a b i z e, eene soort van violoncel, de tschibirga, eene lange rieten fluit, trompetten, tamboerijns, tam-tam's, die met de keelgeluiden der zangers eene zonderlinge harmonie vormden.

Terstond begonnen de dansen.

Deze danseressen waren allen van Persischen oorsprong. Het waren geene slavinnen en zij oefenden hun beroep in vrijheid uit. Vroeger vertoonden zij zich officieel bij plechtige gelegenheden aan het hof van Teheran, maar sedert het thans regeerende geslacht op den troon is, zijn zij uit het rijk verbannen en zijn zij genoodzaakt geworden elders hun geluk te beproeven. Zij droegen bij deze gelegenheid haar nationaal kostuum, en, met juweelen kwistig versierd, voerden zij dan eens alleen, dan weder in groepen, verscheidene bevallige dansen uit.

Toen deze eerste vertooning geëindigd was, liet zich eene zware stem hooren, die zeide:

„Kijk met beide oogen, kijk!"

De man, die de woorden van den emir herhaalde, was een lange Tartaar, de scherprechter van Feofar-Khan. Hij had achter Michael Strogoff plaats genomen en hield eene sabel met eene breede en kromme kling in de hand, eene dier damascener klingen die door de beroemde wapensmeden van Karschi of Hissar gehard zijn.

In zijne nabijheid hadden de lijfwachten een drievoet geplaatst waarop een komfoor stond, waarin gloeiende kolen brandden, die

Sluiten