Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te Omsk, gevoelde de koerier van den czaar zich minder ongerust en hoopte hij nu geen hinderpalen meer te ontmoeten.

Na in eene schuinsche richting een vijftiental wersten naar het zuidoosten te zijn gedaald, vond de kibitka den langen steppenweg weder terug en sloeg zij dien in.

De weg was goed en zelfs wordt het gedeelte, dat zich tusschen Krasnoïarsk en Irkoetsk uitstrekt, als het beste beschouwd. Minder schokken der reizigers, schaduw tegen de zonnehitte en soms pijnboom- en cederwouden ter lengte van honderd wersten. Maar dit rijke land was toen ontvolkt. Overal verlaten vlekken. Geen Siberische boeren meer met den Slavischen gelaatstrek. Het was de woestijn en, zoo als men weet, de woestijn op hoog bevel.

Het weder was schoon, maar de lucht, die 's nachts reeds koel was, werd door de zonnestralen zoo gemakkelijk niet meer verwarmd. Men was dan ook in de eerste dagen van September, en op deze hooge breedte wordt de dagboog zichtbaar kleiner boven den gezichteinder. De herfst duurt er slechts kort, hoewel dit gedeelte van Siberië niet boven den vijf en vijftigsten parallel — die van Edinburg en Kopenhagen — gelegen is. Soms volgt de winter plotseling op den zomer. Het moeten zeer voorspoedige winters zijn, die winters van Aziatisch-Rusland, gedurende welke de thermometer tot op het vriespunt der kwik daalt i) en waar men gemiddelden van twintig honderddeelige graden onder nul, een draaglijke temperatuur rekent.

Het weder was den reizigers dus gunstig. Het was noch stormnoch regenachtig. De warmte was matig, de nachten waren koel. Nadia en M'ichael Strogoff bleven gezond en, sedert zij Tomsk verlaten hadden, waren zij langzamerhand van hunne vermoeienissen bekomen.

Wat Nikolaas Pigassoff betrof, deze was nooit zoo welvarend geweest. Deze reis was voor hem eene wandeling, een aangenaam uitstapje, waartoe hij zijn vrijen tijd, als ambtenaar buiten dienst, besteedde.

„Zeker," zeide hij, ,,is het beter dan twaalf uur daags, op een stoel, met den stroomafsluiter van den telegraaftoestel in de hand te zitten!"

Michael Strogoff had Nikolaas kunnen overreden om zijn paard wat meer gang te geven, zoodat gemakkelijk zestig wersten in het etmaal konden worden afgelegd, zonder dat het dier werd uitgeput.

Nikolaashad vooraltoegegeven om Nadia enhaar broeder spoediger hun vader te doen wederzien. Ook zeide hij glimlachend tegen haar:

„Hemelsche goedheid! wat zal de heer Korpanoff blijde zijn als hij u wederziet, als zijne armen zich zullen openen om u te omhelzen ! Als ik tot Irkoetsk ga — en dat komt mij nu wel waarschijnlijk

1) Bijna 42 graden onder nul,

Sluiten