Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken, waarvan de kibitka te Krasnoïarsk voldoende voorzien was.

Na eene behoorlijke halte werd de reis in den namiddag van 8 September hervat. De afstand tot Irkoetsk bedroeg nog slechts vijf honderd wersten. Achter hen was nog niets van de voorhoede der Tartaren te bespeuren. Michael Strogoff had dus grond om te gelooven dat zijne reis geene verhindering meer zou ondervinden en dat hij binnen acht, of hoogstens tien dagen, voor den grootvorst zou staan.

Bij het uitkomen van Birioesinsk sprong een haas dwars over den weg, op dertig pas vóór de kibitka.

,,Ach!" zeide Nikolaas.

„Wat scheelt u, vriend?" vroeg Michael Strogoff haastig als een blinde, die op het minste gerucht let.

„Hebt ge het dan niet gezien?...." zeide Nikolaas, wiens lachend gelaat plotseling een sombere plooi had aangenomen.

Daarna liet hij er op volgen:

„ O! neen! gij kondt het niet zien en dat is gelukkig voor u, vadert j e!"

„Maar ik heb niets gezien," zeide Nadia.

„Zooveel te beter! zooveel te beter! Maar ik.... ik heb gezien!...."

„Wat dan?" vroeg Michael Strogoff.

„Een haas die onzen weg kruiste!" antwoordde Nikolaas.

Wanneer een haas den weg van een reiziger kruist, wil het volksgeloof in Rusland daarin het voorteeken van eenaanstaand ongelukzien.

Even bijgeloovig als het meerendeel der Russen, had Nikolaas de kibitka stil laten staan.

Hoewel Michael de bijgeloovigheid ten aanzien van hazen, die iemands weg kruisen, niet deelde, begreep hij de aarzeling van zijn metgezel en trachtte hij hem gerust te stellen.

„Vriend," zeide hij, „er is niets te vreezen."

„Voor u en voor haar niet, vadertje, dat weet ik, maar voor mij wel," antwoordde Nikolaas.

En daarna hernam hij:

„Het is het noodlot."

En hij zette zijn paard weer in den draf.

Intusschen ging de dag, niettegenstaande het ongunstige voorteeken, zonder ongeluk voorbij.

Den volgenden dag, op den middag, hield de kibitka in het vlek Alsaleïsk stil, dat even verlaten was als de geheele omstreek.

Daar vond Nadia, op den drempel eener woning, twee van die messen met sterk lemmet, bij de Siberische jagers in gebruik. Zij gaf er een aan Michael Strogoff, die het onder zijne kleederen verborg, terwijl zij er een voor zich hield. De kibitka was nu nog vijf en zeventig wersten van Nijni-Oedinsk af.

Gedurende de beide laatste dagen had Nikolaas zijne gewone goede luim maar niet teruggekregen. Het kwade voorteeken liad hem meer aangedaan, dan men zou kunnen gelooven, en hij, die

Sluiten