Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

anders geen uur zonder praten was, verviel nu dikwijls in een langdurig stilzwijgen, waaruit Nadia hem slechts met moeite opwekte. Die verschijnselen waren werkelijk die van een getroffen geest, dat zich bij lieden van een Noorsch ras verklaart, als men bedenkt dat hunne voorvaderen de stichters waren der Noordsche fabelleer.

Van Ekaterinenburg uitgaande loopt de weg naar Irkoetsk bijna evenwijdig met de vijf en vijftigsten graad nocrderbreedte; maar Birioesinsk verlatende, buigt hij schuins naar het zuidoosten af, zoodat hij den honderdsten meridiaan oosterlengte dwars doorsnijdt. Hij bereikt de hoofdstad van Oost-Siberië op de kortste wijze door de laatste hellingen van het Saïansk-gebergte over te gaan. Deze bergen zijn zeiven slechts een uitspruitsel van de Altaïketen, die op een afstand van twee honderd wersten zichtbaar is.

De kibitka snelde dus op dien weg voort. J a, zij snelde voort! Men gevoelde dat Nikolaas zijn paard niet meer spaarde en dat hij spoed maakte om aan te komen. Niettegenstaande zijne fatalistische onderworpenheid, geloofde hij dat hij eerst binnen de wallen van Irkoetsk veilig zou zijn. Vele Russen zouden met hem van dezelfde gedachten zijn geweest en menigeen onder hen, zou, na het oversteken van zijn weg door een haas, dadelijk omgekeerd zijn.

Intusschen leidden eenige opmerkingen die hij maakte en wier juistheid door Nadia, na ze aan Michael Strogoff medegedeeld te hebben, beoordeeld werden, er toe om te vreezen dat de reeks van beproevingen voor hen nog niet geëindigd zou wezen.

Inderdaad, mocht de grond van af Krasnoïarsk in zijne natuurlijke voortbrengselen al gespaard zijn, de wouden begonnen nu de sporen van vuur en zwaard te vertoonen; de weiden langs den weg waren verwoest en het was blijkbaar dat een aanzienlijke troep daar voorbijgetrokken was.

Dertig wersten aan deze zijde van Nijni-Oedinsk konden de sporen eener kortelings plaats gehad hebbende verwoesting niet geloochend worden en deze was onmogelijk anders dan aan de Tartaren toe te schrijven.

Ook vertoonden zich half afgebroken of verbrande huizen, terwijl, op de muren der woningen, de indrukken van kogels zichtbaar waren.

Men begrijpt licht hoe ongerust Michael Strogoff was. Er viel niet meer aan te twijfelen dat eene af deeling Tartaren kort geleden dit gedeelte van den weg was langs gekomen en toch konden het de soldaten van den emir niet zijn geweest, want deze konden hen niet vooruit zijn gekomen, zonder dat hij ze gezien had. Maar wie waren dan die nieuwe overweldigers en langs welken zijweg waren zij uit de steppe op den grooten weg naar Irkoetsk gekomen. Met welke nieuwe vijanden zou de koerier van den czaar nu weer te doen krijgen?

Deze beduchtheid deelde Michael Strogoff noch aan Nikolaas, noch aan Nadia mede, omdat hij hen niet ongerust wilde maken,

Sluiten