Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich met den ongelukkige te vermaken. Men schreed snel voorwaarts. Het paard van Michael Strogoff dat niemand anders tot bestuurder had, maakte dikwijls zijsprongen, die de ruiterafdeeling in wanorde brachten. Van daar scheldwoorden en onbeschoftheden die het hart van Nadia braken en Nikolaas verontwaardigden. Maar wat er tegen te doen? Zij verstonden de Tartaarsche taal niet en hunne tusschenkomst werd onmeedoogend afgewezen.

Zelfs kwamen de soldaten door hunne uiterste barbaarschheid er toe om het paard dat Michael Strogoff bereed, te verwisselen voor een ander dat blind was. Deze ruil was het gevolg eener aanmerking van een der ruiters, door Michael Strogoff opgevangen en van dezen inhoud:

„Maar misschien ziet die Rus wel!"

Dit gebeurde op zestig wersten van Nijni-Oedinsk, tusschen de stadjes Tetan en Chibarlinskoë. Zoo had men Michael Strogoff op dat paard gezet en hem spottenderwijs de teugels in de handen gegeven. Daarna zette men het in galop door zweepslagen, steenworpen en schreeuwen.

Het paard dat door zijn even blinden berijder niet in eene rechte richting kon worden gehouden, liep dan eens tegen een boom of geraakte, een ander maal, van dën weg af. Daarvan waren schokken en vallen het gevolg, die zeer noodlottig konden worden.

Michael Strogoff stribbelde niet tegen. Geene klacht het hij hooren. Stortte zijn paard, hij wachtte tot men het kwam oprichten. En inderdaad richtte men het op en hernam het wreede spel dan zijn gang.

Bij deze slechte behandeling kon Nikolaas zich niet bedwingen. Hij wilde zijn makker te hulp snellen. Men hield hem tegen, men mishandelde hem.

Dit spel zou tot groot vermaak der Tartaren zeker nog lang geduurd hebben, zoo een ernstiger voorval er geen einde aan gemaakt had.

Op zeker oogenblik den ioden September, ging het blinde paard op hol en liep recht op een modderpoel toe die, dertig tot veertig voet diep, langs den weg liep.

Nikolaas wilde toeschieten! Men hield hem tegen. Het paard, niet bestuurd wordende, wierp zich met zijn ruiter in dien kuil.

Nadia en Nikolaas stieten een hevigen kreet uit!.... Zij dachten dat hun ongelukkige makker in zijn val moest verpletterd zijn!

Toen men hem ophielp, bleek dat Michael Strogoff, die zich uit het zaal had kunnen werpen, geen enkele wond had, maar dat het paard twee pooten gebroken had en geen dienst meer kon doen.

Men liet het daar sterven, zonder het den genadeslag te geven, terwijl Michael Strogoff aan den zadelknop van een Tartaar vastgemaakt, de afdeeling verder te voet moest volgen.

Nog geene klacht, noch geen bezwaar! Hij liep met een snellen

Sluiten