Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bergen omlijst. Het heeft geen anderen uitloop dan de Angara, die, na langs Irkoetsk te zijn gestroomd, zich een weinig boven de stad Jeniseïsk in de Jenisel werpt. De bergen, die het omringen, vormen een tak van het Toengoes-gebergte en zij behooren tot het uitgestrekte gebied van het Altaï-gebergte.

De koude deed zich op dit tijdstip reeds gevoelen. Zooals het in deze aan eene bijzondere luchtgesteldheid onderhevige landstreek gebeurt, scheen de herfst in een vroegtijdigen winter te zullen overgaan. Het was in de eerste dagen van October. De zon verliet den gezichteinder nu om vijf uur 's avonds en de lange nachten deden den thermometer op nul dalen. De eerste sneeuw, die tot aan den zomer zou aanhouden, bedekte de bergkruinen in den omtrek van het Baïkalmeer. Dit binnenmeer, gedurende den Siberischen winter verscheidene voeten dik bevroren, wordt dan in alle richtingen door sleden van koeriers en karavanen doorkruist.

- Qf het is omdat men, de regels der wellevendheid vergetende, het den naam geeft van „Mijnheer Meer" of wel om eenige andere weerkundige reden, zeker is het dat het Baïkalmeer aan hevige stormen onderhevig is. Zijne golven, kort als die van alle binnenzeeën, zijn zeer gevaarlijk voor vlotten, schuiten en stoombooten, die het des zomers bevaren.

Michael Strogoff kwam nu aan de zuidwestelijke punt van dit meer aan, terwijl hij Nadia, wier leven zich tot hare oogen bepaalde, in zijne armen droeg. Wat konden zij in dit woeste gedeelte der provincie anders verwachten dan van uitputting en van gebrek omtekomen? En wat bleef er intusschen van den langen weg van zesduizend wersten nog afteleggen door den koerier van den czaar, zoo hij zijn doel wilde bereiken?

Slechts zestig wersten over het meer naar de monding der Angara en tachtig wersten van "den mond der Angara tot Irkoetsk: in het geheel honderd veertig wersten, dat is drie dagreizen voor een gezond, krachtig man, al ging hij te voet.

Was Michael Strogoff nog zoo'n man?

Ongetwijfeld wilde de hemel hem deze proef besparen. Het noodlot, dat hem vervolgde, scheen hem eenige oogenblikken rust te wallen gunnen. Dit uiteinde van het Baïkalmeer, dit gedeelte der steppe dat hij verlaten waande en dat zulks anders altijd is, was het nu niet.

Een vijftigtal personen bevonden zich in den hoek door de zuidwestelijke punt van het meer gevormd.

Nadia bespeurde dien hoop menschen dadelijk toen Michael Strogoff, haar dragende, den bergpas uitstapte.

Het meisje vreesde in het eerst dat het eene Tartaarsche af deeling was, afgezonden om de oevers van het meer Baïkal af te stroopen, in welk geval de vlucht voor beiden onmogelijk ware geweest.

Maar Nadia werd, in dit opzicht, spoedig gerustgesteld.

„Russen!" riep zij uit.

Sluiten