Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Te acht uur des avonds werden de touwen losgegooid en door de werking van den stroom, volgde het vlot de kust. Lange boomen, door êenige stevige moejieks gehanteerd, waren voldoende om het in de goede richting te houden.

Een oude schipper van het meer Baïkal had het bevel over het vlot op zich genomen. Het was een man van vijf en zestig jaar, door de windvlagen van het meer geheel verweerd. Een zeer dikke witte baard hing op zijne borst neder. Eene bonten muts bedekte zijn ernstig en eerbiedwaardig hoofd. Zijn wijde en lange schanslooper, om zijn middel gesloten, viel hem tot op de hielen. Deze stilzwijgende grijsaard, die achter op het vlot zat, gaf zijne bevelen door gebaren, en hij sprak in tien uren geen tien woorden. Overigens bestond de besturing slechts in de zorg om het vlot in den langs de kust loopenden stroom te houden, en te zorgen dat het niet in het volle meer geraakte.

Zooeven is gezegd dat de Russen van allerlei stand op het vlot plaats hadden genomen. Inderdaad hadden zich bij de inlandsche moejieks, mannen, vrouwen, grijsaards en kinderen, twee of drie door den inval verraste pelgrims gevoegd, zoomede eenige monniken en een pope. De pelgrims droegen den reisstaf, eene aan den gordel bevestigde kalebas en zij zongen psalmen op een klagenden toon. De eene kwam uit de Ukraïne, de andere van de Gele Zee, de derde uit Finland. De laatste, reeds hoog bejaard, droeg aan den gordel eene-offerbus met een hangslot er aan, even alsof ze aan een kerkpijler was opgehangen. Van alles wat hij gedurende dien langen en vermoeienden omgang ophaalde, was niets voor hem zeiven en hij had zelfs geen sleutel van het hangslot, dat eerst bij zijn terugkeer werd geopend.

De monniken kwamen uit het noorden des rijks. Zij hadden sedert drie maanden Archangel verlaten, de stad waaraan de reizigers terecht een Oostersch aanzicht hebben opgemerkt. Zij hadden de Heilige eilanden, op de kust van Karelië bezocht, zoomede het klooster Solowetsk, het klooster Troïtsa, de kloosters van den Heiligen Antonius en van de Heilige Theodosia te Kiew, dat oude lievelingsoord der J agellonen, het mannenklooster van Siméonow te Moskou, dat van Kasan, zoomede de kerk der Oud-Geloovigen aldaar en zij begaven zich nu naar Irkoetsk, gekleed in eene pij, eene kap en verdere kleederen uit saai vervaardigd. "

De pope was een eenvoudig dorpspriester, een dier zes honderd duizend herders die het Russische rijk telt. Hij was even ellendig als de moejieks gekleed, boven wie hij in werkelijkheid ook niet verheven was, daar hij rang noch macht in de kerk bezat en hij, als een boer, zijn stukje grond bearbeidde, voor het overige doopende, in den echt verbindende en begravende. Hij had zijne kinderen en zijne vrouw aan de gewelddadigheden der Tartaren kunnen onttrekken, door hen naar de Noordelijke provinciën te zenden. Hij

Sluiten