Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Was zij op 15 Juli te Moskou?" vroeg Ivan Ogareff.

„Ja zeker op dat tijdstip."

„Welnu!...." antwoordde Ivan Ogareff, maar zich bedenkende, zeide hij:

„Maar neen. Ik bedrieg mij Ik zou de dagen verwarren..

liet hij er op volgen. Het is ongelukkig zeer waarschijnlijk dat uwe dochter de grens zal overschreden hebben en slechts éene hoop blijft u over, namelijk: dat zij niet verder zal zijn gegaan, toen zij de berichten van den Tartaarschen inval vernam!"

Wassili Fedor het het hoofd zakken. Hij kende Nadia en hij wist wel dat niets haar vertrek zou hebben kunnen tegenhouden.

Ivan Ogareff had weder, zonder noodzaak, een waarlijk wreede daad gepleegd. Met éen woord had hij Wassili Fedor gerust kunnen stellen. Want hoewel Xadia, onder de omstandigheden die bekend zijn, de Siberische grens had overschreden, zou Wassili Fedor, zoo hij de dagteekening, waarop zijne dochter zich te Xijni-Novgorod bevond, vergeleken had met de dagteekening van het besluit, houdende verbod om het te verlaten, ongetwijfeld tot het besluit zijn gekomen dat Xadia niet aan de gevaren van den inval kon hebben blootgestaan en dat zij zich, ondanks haar zelve, nog op het Europeesche grondgebied van het keizerrijk bevond.

Ivan Ogareff zijne inborst volgende als een man, wien het lijden van anderen niet meer kon treffen, kon dit woord zeggen.... Hij zeide het niet.

Wassili Fedor verwijderde zich met een gebroken hart. Xa dit onderhoud was zijne laatste hoop vervlogen.

Gedurende beide volgende dagen, 3 en 4 October, ontbood de grootvorst den gewaanden Michael Strogoff onderscheidene malen en het hij hem alles herhalen wat hij in het kabinet des keizers in het nieuwe Paleis gehoord had. Op al deze vragen voorbereid, antwoordde Ivan Ogareff zonder ooit te aarzelen. Met voordacht maakte hij er geen geheim van dat het gouvernement van den czaar door den inval ten eenenmale verrast was, dat de opstand in het grootste geheim was voorbereid, dat de Tartaren reeds van de linie van de Obi meester waren toen het bericht van den inval te Moskou aankwam en, eindelijk, dat in de Russische provinciën niets gereed was om de troepen ter verdrijving der overweldigers noodig, naar Siberië te zenden.

Ivan Ogareff, die in zijn doen en laten volkomen vrij was, ging vervolgens Irkoetsk bestudeeren, namelijk den toestand zijner versterkingswerken en hunne zwakke punten, ten einde later van zijne waarnemingen voordeel te kunnen trekken in het geval, dat eenige omstandigheid hem de volvoering van zijne verraderlijke daad mocht beletten. In het bijzonder onderzocht hij de Bolchaïa-poort, die hij wilde overleveren.

Tweemaal 's avonds kwam hij op het glacis van deze poort. Hij

Sluiten