Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Intusschen vroeg de grootvorst, eenige minuten voor twee uur om Michael Strogoff — den eenigen naam dien hij aan Ivan Ogareff kon geven — bij hem te. brengen. Een adjudant kwam tot voor zijne kamer, die gesloten was. Hij riep hem....

Onbeweeglijk aan het venster staande en onzichtbaar in de schaduw, wachtte Ivan Ogareff zich wel antwoord te geven.

Men berichtte dus aan den grootvorst dat de koerier van den czaar, op dit oogenblik, niet in het paleis was.

Het sloeg twee uur. Dit was het oogenlik om de met de Tartaren — voor de bestorming gereed staande — overeengekomen afleiding te doen aanvangen.

Ivan Ogareff opende het venster zijner kamer en plaatste zich op den noordelijken hoek van het terras.

In de schaduw, beneden hem, stroomden de wateren der Angara, die brullende op de uitstekende hoeken der pijlers braken.

Ivan Ogareff haalde een stuk lont uit zijn zak, stak het aan en deed daarmee een weinig met laadkruit doortrokken vlas of werk ontbranden. Dit laatste wierp hij in de rivier....

Het was op bevel van Ivan Ogareff geweest dat stroomen minerale olie op de oppervlakte der Angara waren uitgestort!

Boven Irkoetsk werden op den rechteroever naphtabronnen geexploiteerd, tusschen het vlek Poshkavsk en de stad. Ivan Ogareff had besloten om dit vreeselijke middel te bezigen om Irkoetsk in brand te steken. Hij maakte zich derhalve meester van de onmetelijke vergaarbakken, waarin de brandbare vloeistof bewaard werd.

Het afbreken van een muur was voldoende om ze in groote hoeveelheid te doen wegstroomen.

Dit was dezen nacht, eenige uren geleden, geschied en daarom dreef het vlot, dat den echten koerier van den czaar, Nadia en de vluchtelingen overvoerde, op een stroom van minerale olie. Door de bressen in deze vergaarbakken, die millioenen kubieke meter inhielden, had de naphta zich als een stortvloed naar buiten geworpen en had zij zich, de natuurlijke helling van den bodem volgende, over de oppervlakte van de rivier verspreid, waarop hare dichtheid haar deed drijven.

Zoo verstond Ivan Ogareff den oorlog! Bondgenoot der Tartaren, handelde hij als een Tartaar en tegen zijn eigen landgenooten!

Het brandende werk was op de wateren der Angara geworpen. In een oogenblik alsof de stroom uit alkohol bestond, stond de rivier, zoo boven- als benedenwaarts, met de snelheid der electriciteit, in vuur. Blauwachtige vlammen kronkelden zich tusschen beide oevers. Groote roetkleurige dampen dwarrelden er boven. De enkele ijsschotsen die nog afdreven, smolten, door het vurige water aangetast, als was boven een oven en het verdampte water ontsnapte in de lucht met een oorverdoovend gefluit.

Op hetzelfde oogenblik ontbrandde geweervuur ten noorden en

Sluiten