Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hand ophield, terwijl hij de andere aan Michael Strogoff toestak.

Een uur later lag Nadia in haars vaders armen.

Michael Strogoff, Nadia, Wassili Fedor waren bij elkander. Van weerszijden was het eene overstelping van geluk.

De dubbele aanval der Tartaren tegen de stad was afgeslagen.

Wassili Fedor had met zijn troepje de eerste aanvallers verpletterd die zich voor de Bolchaïa-poort hadden vertoond, er op Tekenende dat zij hun geopend zou worden en hij, door een instinctmatig voorgevoel gedreven, was er bij blijven staan om de verdediging der poort te leiden.

Terzelfder tijde dat de Tartaren teruggeworpen waren, maakten de belegerden zich van den brand meester. Daar de vloeiende naphta snel op de oppervlakte der Angara verbrand was, hadden de vlammen, die zich tot de huizen op den oever bepaalden, de andere wijken der stad gespaard.

Voor het aanbreken van den dag waren de troepen van FeofarKhan in hunne legerplaats teruggekeerd, een goed aantal dooden op de buitenzijde der wallen achterlatende.

Onder de dooden bevond zich de zigeunerin Sangarra, die vergeefs getracht had om zich bij Ivan Ogareff te voegen.

De belegeraars beproefden, gedurende twee dagen, geen nieuwe bestorming. De dood van Ivan Ogareff had hen ontmoedigd. Hij was de ziel van den aanval en hij alleen had, door zijne sedert lang op touw gezette samenzwering, voldoenden invloed op de khans en hunne horden uitgeoefend om hen in eene verovering van Aziatisch Rusland mede te slepen.

Intusschen waren de verdedigers van Irkoetsk op hun hoede en duurde de omsingeling steeds voort.

Maar den 7den October, bij de eerste schemering, bulderde het geschut op de hoogten, die Irkoetsk omringen.

Het was het hulpleger, dat onder de bevelen van generaal Kisselef aanrukte en op deze wijze van zijne aankomst aan den grootvorst bericht gaf.

De Tartaren draalden niet. Zij wilden de kans van een veldslag onder de muren der stad niet wagen en het kamp aan de Angara werd onmiddellijk opgebroken.

Irkoetsk was eindelijk verlost.

Met de eerste Russische soldaten waren ook twee vrienden van Michael Strogoff de stad binnengekomen. Het waren de onafscheidelijken, Blount en Jolivet. Over de ijsverstopping den rechteroever van de Angara bereikt hebbende, hadden zij met de overige vluchtelingen kunnen ontsnappen, vóórdat de vlammen der Angara het vlot bereikt hadden. Alcide Jolivet had dit volgenderwijze in zijn zakboekje aangeteekend:

„Op het punt geweest als eene citroen in eene kom punsch omtekomen".

Sluiten