Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bolde, zijn aangezet bloed maakte hem blind, hij was volkomen als iemand die dronken is.

«Precies alsof ik een paar flesschen champagne naar binnen heb geslagen!" mompelde hij. «Nicholl! Barbicane!

Geen antwoord. Nog eens geroepen. Vruchteloos.

«Verduiveld! 't Is alsof zij uit een vijfde verdieping op hun hoofd zijn gevallen."

Langzamerhand kwam hij bij. Toen hij zoo ver was dat hij staan kon, nam hij een lucifer en stak den gasbek aan. De gastoestel had gelukkig niets geleden. Ware dit het geval geweest en gas ontsnapt, dan zou Michel Ardan, zoo hij het althans niet geroken had, met het aansteken van een lucifer een ontploffing hebben veroorzaakt, die het projectiel anders aanpakte dan de 200,000 kilogram schietkatoen.

Toen het licht brandde, zag Michel Ardan zijn reisgenooten voor dood liggen, Nicholl bovenop Barbicane.

Hij schudde Nicholl eens goed heen en weer, die, zoodra hij de oogen opsloeg, hem met zijn gewone koelbloedigheid de hand drukte.

«En Barbicane?" vroeg hij.

«Elk zijn beurt," antwoordde Michel Ardan bedaard. «Ik ben met u begonnen omdat gij bovenop laagt. Nu is het Barbicane s beurt.

Met hun beiden legden zij den voorzitter der Gun-club op den divan. Barbicane had het meest van hun drieën geleden — men zag bloed. Maar 't bleek, dat dit slechts uit een lichte wond aan den schouder kwam. Toch had hij eenigen tijd noodig om bij te komen.

«Nicholl, zijn wij onderweg?" was het eerste dat hij vroeg.

sja — zijn wij op reis?" herhaalde Michel Ardan.

«Of liggen wij nog stillekens op den Floridaschen grond?" vroeg

Nicholl. ^ _

«Of op den bodem der golf van Mexico ?" vroeg Michel Ardan.

«Och kom!" riep Barbicane uit.

Zij konden er niets van zeggen; of het projectiel stil lag of in beweging was, konden zij alleen weten door gemeenschap met de buitenwereld. Het was gissen, meer niet.

Zij luisterden — diepe stilte. Maar daar viel Barbicane's oog op den thermometer. Nu voelde hij ook een groote hitte; 450 C. tee-

kende het instrument.

«Nu zie ik het, wij snellen voort; deze hitte kan door niets veroorzaakt zijn dan door wrijving tegen de luchtlagen, 't Zal spoedig beteren, als wij buiten den dampkring der aarde zijn; zoo heet als nu, zoo koud zal het dan wezen."

«Wat ?" vroeg Michel Ardan, «zouden wij zoo spoedig buiten de grenzen van den dampkring der Aarde zijn?

«Zonder twijfel. Luister. Het is 10 uur 55 min. Wij zijn omtrent

Sluiten