Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben, want dat hij wegens de lucht in zijn lichaam onfeilbaar als een bom uiteengesprongen zou zijn. ^Zoolang wij ons in de ledige hemelruimte bevinden, is er aan tochtjes buiten ons projectiel niet te denken," voegde hij er bij."

Michel Ardan geloofde ook wel, dat het moeielijk was, maar het woord «onmogelijk" wilde er bij hem nooit uit.

Zij kwamen van het eene op het andere. De denkbeelden groeiden hun in het hoofd, gelijk in de lente de knoppen aan de takken. Zoo had Nicholl den inval te vragen: »Op de maan te komen, dat schijnt nu goed en wel te zullen gaan; maar hoe komen wij er van af?"

Daar wisten de anderen geen weg meê. 't Was alsof niemand hunner daaraan tot dusver een oogenblik had gedacht.

>Om de waarheid te zeggen," sprak Michel Ardan, »ik vind het wel wat voorbarig, te vragen hoe men uit een land weg komt, eer men er in is."

»Ik zeg het niet om achteruit te krabbelen," antwoordde Nicholl, »maar ik herhaal mijn vraag: hoe komen wij. er van af?"

»Ik weet het niet," sprak Barbicane doodbedaard.

»En ik," voegde Michel Ardan er bij, »als ik geweten had hoe terug te gaan, zou ik niet vertrokken zijn."

»Een fraai antwoord!" riep Nicholl uit.

»Ik ben het met Michel Ardan eens," merkte Barbicane aan, »en voeg er bij, dat de vraag voor het oogenblik van geen belang is. Later, als wij meenen te moeten terugkeeren, zullen wij de vraag aan de orde stellen. Al is er geen Columbiad op de maan, ons projectiel hebben wij toch bij ons."

s't Is wat moois! Een kogel zonder geschut."

»Het laatste kunnen wij altijd maken," meende Barbicane. »Kruit — men kan het maken. De maan zal toch wel niet ontbloot zijn van metalen, van salpeter, van houtskool en zwavel. Bovendien hebben wij slechts de aantrekkingskracht der maan te overwinnen — slechts 8000 mijlen snelheid, om op de aarde terug te vallen door de eenvoudige wet van zwaarte."

»'t Is wel geweest," sprak Michel Ardan zeer opgewonden. »Geen gepraat meer over terugreis! Er is reeds te lang over gebabbeld. Maar nu eens over gemeenschap met onze oude broeders, de aardbewoners; dat zal zooveel bezwaar niet in hebben."

»Hoe wilt ge dat dan doen ?"

»Door middel van kogels, uit de vulkanen der maan geschoten."

»Goed bedacht, Michel," antwoordde Barbicane op een toon van vaste overtuiging. »Laplace heeft berekend, dat een kracht, vijfmaal grooter dan die onzer kanonnen, groot genoeg is om een kogel uit de maan te schieten. En elke vulkaan heeft die kracht ruim en breed."

Sluiten