Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

RIKET MET DE KUIF.

In zeker vreemd land werd een prinsje geboren:

de koning, zijn vader, was recht in zijn schik,

Niet minder zijn moeder. — ,,Ei, zie eens!" — zoo riep ze, —

„Wat aardige voetjes! hoe mollig en dik!

„Hij heeft op zijn hoofdje zoowaar reeds een kuifje,

„daar wordt vast ons zoontje nog eens door beroemd." „Hé ja!" — zei de vorst; — en het prinsje werd voortaan

Riket met de Kuif door zijn ouders genoemd. Maar hield de vorstin ook in 't eerst haar Riketje

voor 't aardigste kindje ter wereld, — alras Bemerkte zij duidlijk hoe zwak en hoe mager

en verre van mooi haar klein manneke was. 't Gebrekkige ventje was scheef en gebocheld,

daar kon haast mismaakter geen kereltje zijn; De baker zelfs noemde het kroonprinsje leelijk,

en dat deed het hart van de moeder zoo'n pijn. Doch toen zei een Fee, die aan 't hof kwam des konings,

zacht troostend; „al groeien zijn beentjes ook krom, „Toch zal hij, vorstin! u tot eer zijn en vreugde, —

„dus wees er dan ook zoo bedroefd maar niet om.

Sluiten