Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— aan den eenen kant: „Hier ligt het been begraven van den college-secretaris Lebedef," en aan den anderen: „Rust, geliefd stof, tot den morgen der opstanding," — en dat hij ten slotte er jaarlijks een mis voor laat lezen (wat al heiligschennis is), en daarom elk jaar naar Moskou reist ? Als bewijs noodigt hij mij dan uit om mee te gaan naar Moskou, om mij het graf te toonen en zelfs datzelfde Fransche kanon in het Kreml, dat mee is buitgemaakt; hij beweert, dat het het elfde is van de poort af, een Fransche falconnet van oude constructie.

— En daarbij zijn toch immers oogenschijnlijk zijn beide beenen gezond! lachte de vorst. — Ik verzeker u, dat is maar een onschuldige grap; wordt er niet boos om.

— Maar vergun dan ook mij mijne opvatting; wat dat been betreft, kunnen we wel vaststellen dat dat nog niet zoo geheel ongeloofelijk is; hij beweert, dat hij een Tschernoswitofs been heeft.

— Och ja.... men zegt dat men met een Tschernoswitofs been zelfs dansen kan.

— Dat weet ik best; het eerste dat Tschernoswitof deed, toen hij zijn been had uitgevonden, was, dat hij het mij kwam laten zien. Maar het Tschernoswitofsche been is een heel stuk later uitgevonden .... En bovendien beweert hij, dat zelfs zijn overleden vrouw, zoolang zij getrouwd zijn geweest, niet heeft geweten, dat hij, haar man, een houten been had. „Als jij, zei hij toen ik hem alle ongerijmdheden deed opmerken, „als jij in het jaar '12 kamerpage bij Napoleon kon zijn, laat mij dan mijn been begraven op het Waganjskofskysche kerkhof."

— Maar waart gij dan..... begon de vorst en verwarde zich.

Ook de generaal scheen eenigermate in den war, maar op hetzelfde oogenblik zag hij den vorst onmiskenbaar van uit de hoogte en bijna spottend aan.

— Spreek uit, vorst, vloeiden zijn woorden langzaam, — spreek uit. Ik ben toegefelijk, zeg alles: erken, dat u zelfs

44

Sluiten