Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van overtuigd waren geworden, dat het zich bij Aglaja om een levenskwestie handelde en dat haar lot beslist werd, dat zou zeer moeilijk geregeld uit te leggen zijn. Maar ternauwernood was die gedachte, bij allen gelijktijdig, opgeflitst of dadelijk stonden allen er ook gelijktijdig op, dat ze al lang alles hadden doorschouwd en het heel klaar hadden zien aankomen; dat alles al duidelijk was geweest in het geval met den „armen ridder", en zelfs al eer, maar dat ze alleen toen nog niet in zoo'n onzin hadden willen gelooven. Zoo verzekerden de zusters; natuurlijk had Lisaweta Prokofjevna zelfs het allereerst alles vooruitgezien en bemerkt, en „leed haar hart" er al lang onder, maar (het moge vroeger zoo geweest zijn of niet) thans werd haar de gedachte aan den vorst uiterst zwaar te verdragen, eigenlijk omdat ze niet wist, hoe ze er mee aan moest. Dan ook stelde ze zich een vraag, die onmiddellijke beslissing eischte; en niet slechts moest ze erin beslissen, maar de arme Lisaweta Prokofjevna kon zelfs met alle mogelijke inspanning zich die vraag niet in volle helderheid stellen. De zaak was moelijk: „Was de vorst aannemelijk of onaannemelijk? Was dit alles goed of verkeerd? Indien verkeerd (waaraan geen twijfel mogelijk was), wat was er dan precies voor verkeerds aan? Maar indien het misschien goed was (wat ook kon zijn), waarom was het dan weer goed?" Het hoofd van het gezin, Iwan Fjodorowitch zelf, was natuurlijk op het eerste hooren verbaasd geweest, maar had daarna eensklaps bekend, dat immers, „ook hem waarachtig al dien tijd iets van dien aard was voorgekomen; dan weer eens niet en plotseling weer wel!" Hij zweeg dan terstond op den dreigenden blik zijner vrouw; hij zweeg echter slechts 's morgens, maar toen hij 's avonds met zijn vrouw alleen was en weer genoodzaakt was te spreken, uitte hij plotseling en als met bizondere opgewektheid, enkele onverwachte gedachten: „Maar wat is er dan toch, in den grond genomen? .... (Zwijgen.) Zeker, dit is allemaal heel vreemd, als het maar waar is, en dat betwist ik niet, maar.... (Weer zwijgen.) Andererzijds,

Sluiten