Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ik weet heusch niet, Aglaja Iwanovna, hoe ik u moet antwoorden, daar.... wat valt daar dan te antwoorden ? Ja, en .... en is het noodig ?

— Ge schijnt verlegen en buiten adem te zijn; blaas even uit en verzamel nieuwe krachten; drink een glas water; men zal u trouwens dadelijk thee geven.

— Ik heb u lief, Aglaja Iwanovna, ik heb u heel lief, ik heb u alleen lief en .... maak alstublief geen gekheid .... ik heb u heel lief.

— Maar dat is toch een ernstige zaak; wij zijn geen kinderen, en moeten ze nauwkeurig bezien .... Geef u nu de moeite te verklaren waarin uw vermogen bestaat?

— Nou-nou-nou, Aglaja. Wat is er met je? Dat kan niet zoo, niet zoo ..., mompelde Iwan Fjodorowitch verschrikt.

— Schande! zei Lisaweta Prokofjevna duidelijk hoorbaar.

— Ze is haar verstand kwijt! zei Alexandra ook halfluid.

— Vermogen .... dat is te zeggen, geld ? verwonderde zich de vorst.

— Juist.

— Ik heb .... ik heb thans honderd vijf en dertig duizend, mompelde de vorst kleurend.

— Niet meer ? verbaasde zich Aglaja luid en openlijk, zonder ook maar voor 't minst te blozen. — Overigens, dat doet er niet

toe; vooral als men spaarzaam leeft Zijt ge van plan in

dienst te gaan ?

— Ik heb examen willen doen voor huisonderwijzer....

— Heel geschikt; dat zal zeker onze inkomsten vergrooten. Stelt ge u voor kamerjonker te worden?

— Kamerjonker ? Ik heb me dat nooit ingedacht, maar....

Hier echter konden de beide zusters het niet langer harden

en barstten in gelach uit. Adelaïde had al lang aan het af en toe sidderen van iets in Aglaja's gezicht de teekenen van een heftigen en onweerhoudbaren lachbui gezien, die zij tot nog toe met alle macht bedwong. Aglaja keek dreigend hare lachende zusters aan, maar hield het ook zelf geen seconde meer uit, en barstte in eenzelfde krankzinnig, bijna hysterisch

Sluiten