Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij trof zijn vrouw en dochter in eikaars armen en tezamen in tranen. Het waren tranen van geluk, van ontroering en verzoening. Aglaja kuste haar moeder s handen, wangen, mond; zij hielden elkaar als vastgeklemd.

— Zie nu eens naar haar, Iwan Fjodorowitch, zie haar nu zooals ze is! zei Lisaweta Prokofjevna.

Aglaja hief haar gelukkig en beschreid gezichtje van haar moeders borst op, zag haar vader aan, lachte, sprong naar hem toe, omhelsde hem innig en kuste hem meerdere malen. Dan vloog ze weer naar mamatje en verborg haar gezicht geheel tegen haar borst, opdat niemand het zou zien en begon dadelijk weer te schreien. Lisaweta Prokofjevna bedekte haar met een punt van haar sjaal.

Nou, wat heb je ons dan toch aangedaan, wat heb je gedaan, vraag ik na dit alles, jij gruwzaam meisje! zei ze, maar reeds op verheugden toon, alsof ze eensklaps lichter ademde.

— Gruwzaam! Ja, gruwzaam! vatte Aglaje eensklaps op. — Slecht! Verwend! Zeg dat aan papatje! Ach, hij is daar immers. Papa, zijt ge daar ? Luister! lachte zij door de tranen heen.

Lief kindje, jij, mijn kleine afgod! Gelukstralend kuste de generaal haar de handen, die Aglaja niet terugtrok. — Dus heb je dat jonge mensch lief ? ...

— Nee, geen denken aan! Ik kan hem niet uitstaan

uw jonge mensch, ik kan hem niet uitstaan! viel Aglaja ineens uit terwijl ze het hoofd ophief. — En papa, als ge het nog eenmaal waagt.... ik zeg u dat in ernst; hoort u dat; ik zeg het in ernst!

En zij sprak inderdaad in ernst; haar heele gezicht was zelfs rood geworden en haar oogen schitterden. Papatje verstomde en was geschrokken, maar Lisaweta Prokofjevna gaf hem van achter Aglaja teekens, en hij begreep daaruit: „vraag niet verder".

— Als het zoo is, mijn engel, laat het dan toch gaan zooals je verkiest, het geldt jouw wil; maar hij zit daar alleen te

.

Sluiten