Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(ik bezweer het u, dat mij dit steeds is opgevallen), ook in 't geheel geen menschen schijnen te zijn geweest als wij nu, niet hetzelfde geslacht als thans in onze eeuw, maar werkelijk, als een andere soort.... Toenmaals was het of de menschen door één idee beheerscht werden, thans zijn zij nerveuzer, ontwikkelder, gevoeliger, hebben twee of drie ideeën terzelfdertijd .... de huidige mensch is ruimer, en, dat is het ook, waarachtig, wat hem verhindert om zulk een mensch uit één stuk te zijn, als in die eeuwen .... Ik .... ik heb dat enkel daarom gezegd, maar niet....

— Ik begrijp het; gij wilt mij nu met alle geweld troosten over de naïefheid waarmee ge uw van de mijne afwijkende meening hebt geuit, ha! ha! Ge zijt een volslagen kind, vorst. Alleen bemerk ik, dat gij mij allemaal behandelt als.... als een porseleinen kopje.... 't Doet er niet toe, 't doet er niet toe, ik maak me niet boos. In elk geval hebben we een allerbelachelijkst gesprek gevoerd; ge zijt soms een volslagen kind, vorst. Ge moogt overigens weten, dat ik misschien ook iets beters dan een Osterman zou begeeren te zijn; voor een Osterman zou het niet de moeite waard zijn om uit de dooden op te staan .... Maar ik zie toch wel, dat ik zoo gauw mogelijk sterven moet, opdat ik niet zelf.... Laat mij. Tot ziens! Nu, goed, zeg mij dan zelf hoe ik volgens u op de beste manier sterven kan ? Opdat het zoo .... deugdzaam mogelijk zal geschieden ? Nu, zeg het!

— Ga aan ons voorbij en vergeef ons ons geluk! zei de vorst met zachte stem.

— Ha-ha-ha! Zoo had ik 't ook gedacht! Ik had beslist iets van dien aard verwacht! Maar gij .... maar gij ... . Nou, nou! Welsprekende menschen! Tot ziens, tot ziens!

Sluiten