Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ge hebt uw verstand verloren! riep hij, heftig bewogen uit.

— Niet geheel, hooggeachte vorst, antwoordde Lebedef niet zonder giftigheid; — ik had hem u werkelijk willen overhandigen, in uw eigen handen om u van dienst te zijn,... maar ik oordeelde het beter om daar van dienst te zijn, en alles aan de edele moeder te openbaren... zooals ik haar ook voorheen eens anonym door een brief heb verwittigd, en toen ik zoo straks om acht uur twintig een voorloopig briefje schreef om belet te vragen, heb ik ook onderteekend: „uw geheime correspondent", en ik werd dadelijk toegelaten, onmiddellijk, zelfs met geweldige haast door den achteringang... bij de edele moeder ....

-— En ?

— En wat daar gebeurde weet ge al, bijna had ze mij erop geslagen, dat is te zeggen bijna, zelfs zóó bijna, dat men wel haast kan zeggen dat ze mij erop sloeg. En den brief gooide ze mij in het gezicht. Ze had hem wezenlijk graag behouden, dat heb ik gezien, dat merkte ik, maar ze bedacht zich anders en gooide hem mij in 't gezicht: „als men hem aan zoo iemand als jij bent heeft toevertrouwd om hem over te brengen, doe dat dan ook" .... Ze was zelfs beleedigd. Alleen al dat ze zich niet schaamde om zoo tegen mij te spreken beteekent dat zij beleedigd was. Een opvliegend karakter!

— Waar is die brief dan nu?

— Die heb ik nog altijd, kijk hier.

En hij reikte den vorst het briefje van Aglaja aan Gavrila Ardaljonowitch, dat deze op dienzelfden morgen, twee uur later, zoo triomfantelijk aan zijn zuster toonde.

— Gij kunt dien brief niet behouden.

— Hij is voor u, voor u! Ik geef hem u, verkondde Lebedef met warmte, — thans ben ik u weer toegedaan, behoor ik geheel aan u, met hoofd en hart, uw dienaar, na een kortstondige afwijking! Dood het hart maar spaar de baard, zooals Thomas Morus zei.... in Engeland en in GrootBretagne. Mea culpa, mea culpa, zooals de Roomsche paus zegt....

Sluiten