Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

anders, ook waarschijnlijk uit eerbied voor den ā€˛hoogmogende". Hij was in de wereld trouwens al lang bekend; hoe jong hij ook was, hij was daar toch al thuis. Op dien avond was hij bij de Jepantschins verschenen met een rouwband om den hoed en Bjelokonskaja had hem om dien rouwband geprezen; een andere neef, een man van de wereld, zou misschien, in gelijke omstandigheden, geen rouw gedragen hebben om zulk een oom. Lisaweta Prokofjevna was hierover ook tevreden, maar over 't algemeen scheen ze toch zeer bezorgd. De vorst merkte op, dat Aglaja tweemaal oplettend naar hem keek en schijnbaar over hem voldaan was. Langzamerhand voelde hij zich ontzaglijk gelukkig. Zijn ā€˛fantastische" gedachten en angsten van gisteren (na het gesprek met Lebedef) schenen hem nu, zoo vaak hem (plotseling maar dikwijls) de herinnering eraan kwam, een onmogelijke, onzinnige en zelfs belachelijke droom. (Buitendien was tevoren al den heelen dag zijn diepste, zij het ook onbewuste, wensch en neiging geweest om het een of ander te doen, opdat hij niet aan dien droom zou gelooven!) Hij sprak weinig en dan alleen als hem iets gevraagd werd; eindelijk zweeg hij geheel, zat maar en luisterde, klaarblijkelijk was hij echter in genot verzonken. En langzaamaan bereidde zich in hem een soort van geestdrift voor, die klaar was om bij de eerste gelegenheid de beste uit te barsten.... En zoo begon hij bij toeval te spreken, in antwoord op een vraag, en naar het scheen geheel zonder eenig bizonder plan ....

Sluiten