Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

best zou zijn, indien de vorst den heelen avond zwijgend bleef zitten, maar nauwelijks hadden ze hem in den hoek, in volslagen afgezonderd zijn en volmaakte tevredenheid met zijn lot gezien, of ze werden er dadelijk opgewonden over. Alexandra had al naar hem toe willen gaan en hem voorzichtig, door de heele kamer heen, bij hun groep brengen, in gezelschap van vorst N., naast Bjelokonskaja. Maar ternauwernood begon de vorst zelf te spreken, of ze raakten nog meer opgewonden.

— Dat het een voortreffelijk mensch was, daar hebt ge gelijk in, uitte zich Iwan Petrowitch gewichtig en niet meer glimlachend, — ja, ja ... . dat was een best mensch! Best en waardig, vervolgde hij na even zwijgen. — Men kan zelfs zeggen alle achting waardig, vervolgde hij nog gewichtiger na een derde pauze, -— en .... en het is zelfs zeer aangenaam te zien, dat gij ... .

.— Is er niet met dien Pavlischtschef een geschiedenis

een vreemde .... met een abbé .... met den abbé.... ik ben vergeten met welken abbé, maar toentertijd vertelde de heele wereld zoo iets, beweerde de „hoogmogende", alsof hij zich iets te binnen wilde brengen.

— Met den abbé Gouraud, den jezuiet, haalde Iwan Petrowitch op, — ja, daar heb je dan onze zeer voortreffelijke en zeer waardige mannen! Want het was toch iemand van goede geboorte, met vermogen, kamerheer en als hij... in dienst zou zijn gebleven .... En daar laat hij op eens den dienst en alles varen om tot het Katholicisme over te gaan en jezuiet te worden, en dat nog wel bijna openlijk, in een soort van extaze. Werkelijk, hij is te rechter tijd gestorven .... ja; toen spraken allen ....

De vorst was buiten zichzelf.

— Pavlischtschef .... Pavlischtschef overgegaan tot het Katholicisme ? Dat kan niet! riep hij ontzet uit.

— Nu; dat kan niet, is wel wat veel gezegd, hernam Iwan Petrowitch rustig, — nietwaar, mijn beste vorst... Overigens, gij stelt den overledene zoo hoog .... werkelijk, het was een

Sluiten