Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar Rogoshin, maar die lachte aldoor met zijn glimlach van voorheen. Het zwijgen duurde nog enkele oogenblikken.

Eindelijk kwam er een booze uitdrukking op het gezicht van Nastasja Filippovna, haar blik werd star, hard en bijna hatend, geen oogenblik wendde ze hem van haar gast af. Aglaja was zichtbaar bewogen, maar werd niet verlegen. Bij het binnenkomen had ze haar mededingster nauwelijks aangezien en tot nu toe aldoor met neergeslagen oogen, als in gedachten, gezeten. Twee keer had ze, als toevallig, haar blik door de kamer laten gaan; duidelijk toonde zich de weerzin op haar gezicht, alsof ze bang was zich hier te besmetten. Machinaal bracht ze iets aan haar kleed terecht en veranderde eens zelfs onrustig van plaats, door op te schuiven naar de punt van den divan. Zij had zelf ternauwernood besef van al hare bewegingen, maar de onbewustheid versterkte nog het beleedigende ervan. Eindelijk keek ze Nastasja Filippovna vast en recht in de oogen en las terstond duidelijk alles, wat in den boozen blik harer mededingster flitste. De vrouw begreep de vrouw; Aglaja sidderde.

— Ge weet natuurlijk, waarom ik u heb uitgenoodigd, zei ze ten slotte zeer zacht en zelfs in dezen korten zin nog tweemaal stokkend.

— Nee, ik weet niets, antwoordde Nastasja Filippovna droog en kortaf.

Aglaja kleurde. Het scheen haar misschien eensklaps uiterst vreemd en onwaarschijnlijk, hier nu met die vrouw te zitten in het huis van „die vrouw" en van haar een antwoord noodig te hebben. Het was, bij het eerste klinken der stem van Nastasja Filippovna of een rilling over haar lichaam liep. „Die vrouw" had dat alles zeker heel goed opgemerkt.

—- Gij begrijpt alles.... maar ge doet met opzet of ge het niet begrijpt, zei Aglaja bijna fluisterend, duister naar den grond kijkend.

— En waarom zou ik dat? Nastasja Filippovna lachte bijna.

— Gij wilt gebruik maken van mijn omstandigheden .. . dat ik in uw huis ben, vervolgde Aglaja belachelijk en ontaktvol.

Sluiten